Παναγιώτης Ήφαιστος: Κατάσταση Πολιορκίας

Παναγιώτης ¨Ηφαιστος: ”Στα τσακίδια τα δάνεια που μας έκαναν αποικία χρέους” Ηχητικό

Η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και οι Έλληνες είναι σε πολιορκία επιβίωσης.

Μετά τον πάτο υπάρχει η άβυσσος ή το δύσκολο εγχείρημα της ανόδου. Οι Έλληνες πρέπει να αποφασίσουν συλλογικά μια ειρηνική επανάσταση να αποκρούσουν προβοκάτορες που ονειρεύονται εμφυλίους και να γίνουν οι πραγματικοί εντολείς της διακυβέρνησης στη χώρα είπε στο Ράδιο 9,84  και στο Γιώργο Σαχίνη ο διεθνολόγος και πανεπιστημιακός Παναγιώτης Ήφαιστος.

Δεν μπορεί τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα να μην προτάσσουν την Εθνική Ανεξαρτησία και την επιβίωση του λαού και να λειτουργών ως εκτελεστές εντολών της τρόικα και των παγκόσμιων αρπακτικών.

Το κράτος μας οφείλει να πληρώσει μόνο τα πραγματικά του δάνεια. Όσα μας φόρτωσαν για να μας μετατρέψουν σε αποικία χρέους πρέπει να τα στείλουμε στα τσακίδια.

Γιώργου Λιλλήκα, Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών.

Οι ιδεολογίες, τα προβλήματα και οι πολίτες

Η σημερινή κρίση και ο σύνθετος και περίπλοκος κόσμος προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες και οι κοινωνίες ανέδειξαν την ανεπάρκεια και τη ζημιά που προκαλούν οι πολιτικές ιδεοληψίες και οι δογματισμοί...

του Γιώργου Λιλλήκα

Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών.

Κάποτε, οι ιδεολογίες κινητοποιούσαν τις κοινωνίες γιατί εξέφραζαν, με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο, διαφορετικές κοσμοθεωρίες και πολιτικά συστήματα.

Ο μεν Φιλελευθερισμός προήγαγε το καπιταλιστικό σύστημα, την ελεύθερη αγορά και τη ρύθμιση της οικονομικής δραστηριότητας από τους νόμους της αγοράς. Ο Σοσιαλισμός και ο Κομμουνισμός (με διαφορές μεταξύ τους κυρίως ως προς το πολιτικό σύστημα που οραματίζονταν) προήγαγαν την αρχή της κοινωνικής ισότητας, την κρατικοποίηση των μεγάλων μονάδων παραγωγής και το ρυθμιστικό ρόλο του κράτους στην οικονομία.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι ιδεολογίες χρησιμοποιήθηκαν από τα κόμματα για να διχάζουν τους πολίτες, να τους αποπροσανατολίζουν από τα πραγματικά προβλήματα, για την επίτευξη εκλογικών ποσοστών και για να τους κρατούν στο κομματικό «μαντρί». Και οι δύο ιδεολογίες δοκιμάστηκαν κατ’ επανάληψη, σε διάφορες χώρες, με γνωστά αποτελέσματα.

Η σημερινή κρίση και ο σύνθετος και περίπλοκος κόσμος προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες και οι κοινωνίες ανέδειξαν την ανεπάρκεια και τη ζημιά που προκαλούν οι πολιτικές ιδεοληψίες και οι δογματισμοί. Οι θέσεις και οι προτάσεις που εκφράζουν σήμερα οι εκπρόσωποι των ιδεολογιών αυτών δύσκολα διαχωρίζονται. Οι διαφορές ανάμεσα στις πολιτικές που εφάρμοσαν φιλελεύθερες και σοσιαλιστικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη είναι δυσδιάκριτες.

Τα Μνημόνια της ύφεσης και τις νεο-αποικιακές πολιτικές της Τρόικα τις υιοθέτησαν και τις εφάρμοσαν και φιλελεύθερες και σοσιαλιστικές κυβερνήσεις. Δεν είναι τυχαίο που είδαμε κατ’ επανάληψη κυβερνήσεις συνεργασίας φιλελεύθερων και σοσιαλιστών τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα οι σοσιαλιστές κυβερνούν με τους φιλελεύθερους, ενώ στη Γερμανία σχεδιάζεται συγκυβέρνηση συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών!

Τα οικονομικά προβλήματα και η κοινωνική δυστυχία δεν διαχωρίζουν ιδεολογικά τους πολίτες, τους πλήττουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Οι δογματισμοί και οι ιδεοληψίες δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις, στις ανάγκες και στις προσδοκίες της κοινωνίας. Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για τη φιλοσοφία των ιδεολογιών, αλλά για την επίλυση των προβλημάτων τους.

Αυτό που αναμένουν και αυτό που αξιολογούν οι πολίτες είναι η ορθότητα και η αποτελεσματικότητα των προτάσεων που καταθέτουν οι πολιτικές δυνάμεις.

Κριτήριο των πολιτών είναι το κατά πόσο οι προτάσεις και οι πολιτικές που προτείνονται μπορούν να βγάλουν τον τόπο από την ύφεση, να φέρουν οικονομική ανάπτυξη, να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, να προστατεύσουν τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, να προσφέρουν ισότιμη πρόσβαση στην παιδεία και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Με αυτά τα απλά αλλά αληθινά και αγνά κριτήρια κρίνουν οι πολίτες. Η ποιότητα ζωής, το δικαίωμα στην εργασία και το μέλλον των παιδιών μας είναι που ενδιαφέρουν τους πολίτες και όχι ο ανύπαρκτος πόλεμος των ιδεολογιών που αποτέλεσαν το όχημα της νομής της εξουσίας, της αναξιοκρατίας και της ημετεροκρατίας.

Οι πολίτες δεν διχάζονται πλέον ιδεολογικά. Ενώνονται γύρω από συγκεκριμένες, δίκαιες και αποτελεσματικές πολιτικές προτάσεις και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

 Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 214)

Ανδρέας Γιαννουλόπουλος

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ – ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Π.Ι.Σ.κ. ΜΙΧΑΛΗ ΒΛΑΣΤΑΡΑΚΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ Π.Ι.Σ.

Oι οικονομικές πολιτικές των μνημονιακών κυβερνήσεων της τελευταίας τριετίας οδήγησαν μεγάλο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού σε κατάσταση μη επαρκών πόρων διαβίωσης. Οι οικονομικές αυτές επιλογές ήταν και είναι συνειδητές από τους κυβερνώντες εξυπηρετώντας αποκλειστικά τα συμφέροντα της τρόικας και των τραπεζών. Έτσι εξαθλίωσαν όλες τις δημόσιες υπηρεσίες αλλά κυρίως εξαθλίωσαν την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη των πολιτών. Πρέπει να επισημάνουμε και να υπογραμμίσουμε ότι οι οικονομικές αυτές πολιτικές και επιλογές δεν ήταν μονόδρομος ούτε αναπόφευκτες. Ήταν ένα προγραμματισμένο σχέδιο των κυβερνώντων που ξεκίνησε ο ΓΑΠ και ολοκληρώνουν οι διάδοχοί του, προκειμένου να μπούμε στην προκρούστεια κλίνη του ΔΝΤ και συγκεκριμένα σε γερμανικό έλεγχο και εποπτεία. Και όλα αυτά να γίνονται την ίδια στιγμή που με κραυγή αγωνίας ο επιστημονικός χώρος της χώρας και του απόδημου ελληνισμού έχει δημοσιοποιήσει και γνωστοποιήσει ότι υπάρχουν και άλλες λύσεις άρτιες και βιώσιμες για την έξοδο από την πρωτοφανή και πολύπλευρη κρίση που δημιούργησαν οι κυβερνώντες. Λύσεις για αυτοδύναμη ανάπτυξη με νομιμότητα που οδηγούν το λαό στην ευημερία και την πρόοδο με αξιοπρέπεια, με ειρήνη και κοινωνική συνοχή.

Όμως οι υπαίτιοι αυτής της καταστροφής προτίμησαν να λάβουν μέτρα που οδήγησαν στη στέρηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άλλων απαραίτητων αγαθών επιβίωσης και στη συστηματική πρόκληση μιας πληθυσμιακής οντότητας χωρίς επαρκείς πόρους διαβίωσης προκειμένου να νέμονται την εξουσία και να ικανοποιούν την απληστία των τοκογλύφων και των τραπεζιτών.

Με αυτούς τους τρόπους οι μνημονιακές κυβερνήσεις έχουν παραβιάσει κατάφωρα και τις τρεις παρακάτω θεμελιώδεις Διεθνείς Συμβάσεις:

Α) Τον Ευρωπαϊκό Κώδικα Κοινωνικής Ασφάλειας, που κυρώθηκε με το Νόμο 1136/1981 (ΦΕΚ Α 61), βάσει του άρθρου 28, παράγραφος 1 του Ελληνικού Συντάγματος.

Β) Τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, που κυρώθηκε με το Νόμο 1426/1984 (ΦΕΚ Α 32), βάσει του άρθρου 28, παράγραφος 1 του Ελληνικού Συντάγματος.

Γ) Τον Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., που τον προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 1 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως διαμορφώθηκε στις 12/12/2007 στο Στρασβούργο.

Οι Διεθνείς αυτές Συμβάσεις έχουν κυρωθεί με το άρθρο 28 παράγραφος 1 του Ελληνικού Συντάγματος και έχουν ισχύ υπερνομοθετικού νόμου. Δηλαδή είναι ισχυρότεροι παντός μνημονιακού νόμου, εφαρμοστικού νόμου ή και άλλου νομοθετικού κατασκευάσματος ή Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Οι Διεθνείς αυτές Συμβάσεις διαμορφώνουν το πλαίσιο των κρατικών υποχρεώσεων βάσει του οποίου πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές και ανώτεροι υπάλληλοι της δημόσιας διοίκησης των υγειονομικών υπηρεσιών οφείλουν να τηρούν τις υπερνομοθετικής ισχύος υποχρεώσεις τους ως κρατικά όργανα. Κύρια δε υποχρέωση αυτών μεταξύ των άλλων υποχρεώσεων τους είναι η πλήρης και ολοκληρωμένη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των πολιτών που δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους διαβίωσης.

Επειδή λοιπόν παραβίασαν και παραβιάζουν τις ανωτέρω Διεθνείς Συμβάσεις και έχουν δημιουργήσει πολλά θύματα λόγω εκτεταμένης νοσηρότητας και θνητότητας, και επειδή τα θύματα αυτά βάσει του Καταστατικού Χάρτη του Διεθνούς Δικαίου της Χάγης αλλά και βάσει του άρθρου 3003/2002 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που έχει επικυρωθεί με το άρθρο 28 του Ελληνικού Συντάγματος, θεωρούνται και τιμωρούνται ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Οι γιατροί όλης της χώρας ως δημόσιοι λειτουργοί και ως ιδιώτες λειτουργοί με το θεσμοθετημένο όργανό τους που είναι ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος εκτιμούν ότι έχουν συντελεστεί αξιόποινες πράξεις και τις καταγγέλλουν στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές όπως άλλωστε είναι υποχρεωμένοι βάσει του άρθρου 37 παράγραφος 2 και του άρθρου 40 παράγραφος 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Πάραυτα δε θα συγκεντρωθούν όλα τα στοιχεία των πολιτών που είναι θύματα των μνημονιακών κυβερνήσεων λόγω έλλειψης κρατικών ιατροφαρμακευτικών φροντίδων

από :

1) τις ιατροδικαστικές υπηρεσίες

2) τα δημοτολόγια των Δήμων

3) τα Αστυνομικά Τμήματα

4) τα αρχεία νοσοκομείων και κλινικών

5) τα αρχεία των ιδιωτών ιατρών και

6) τις οικογένειες των θυμάτων οι οποίες θα υπογράψουν υπεύθυνες δηλώσεις ενώπιον των θεραπόντων ιατρών τους όπου θα περιγράφουν και θα αποδεικνύουν ότι έχουν περιέλθει σε κατάσταση μη επαρκών πόρων διαβίωσης.

Με εκτίμηση

Ανδρέας Γιαννουλόπουλος

Καρδιολόγος – Πνευμονολόγος

Επικεφαλής του Πανεπιστημονικού Μετώπου της Χώρας και του Απόδημου Ελληνισμού

Ομολογία σοκ από Ν.Κακλαμάνη: "Πάμε για περίοδο αποπληρωμής χρέους 50 ετών" | DefenceNet.gr

"Πάμε για περίοδο αποπληρωμής χρέους 50 ετών".

Περικλή Νεάρχου- Η Ελλάδα έχει ανάγκη από στρατηγικές σχέσεις με τη Ρωσία

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από στρατηγικές σχέσεις με τη Ρωσία

Ο συνεχιζόμενος ανταγωνισμός των ΗΠΑ προς τη Ρωσία, και πολύ περισσότερο ο κίνδυνος υποτροπής του ψυχροπολεμικού κλίματος στην Ανατολική Ευρώπη, θέτει σε δύσκολη θέση την Ελλάδα, της οποίας ο πραγματικός κίνδυνος προέρχεται από τον ανατολικό γείτονα...

του Περικλή Νεάρχου

Πρέσβυς ε.τ.

Η επίσκεψη στην Αθήνα του υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ρωσίας, Σεργκέι Σοϊγκού, είναι μια ευκαιρία για επανεκκίνηση των Ρωσο-Ελληνικών σχέσεων, που για μια μεγάλη ήδη περίοδο παραμένουν ουσιαστικά παγωμένες. Οι λόγοι δεν αποτελούν μυστήριο. Συνδέονται με τη σφορδότατη Αμερικανική αντίδραση στα ανοίγματα της κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή, κατά πρώτο λόγο στον ενεργειακό τομέα και ειδικότερα στα γνωστά σχέδια για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και τον Νότιο Αγωγό φυσικού αερίου SouthStream.

Η Αμερικανική αντίδραση, με πρωταγωνιστή τον τότε υφυπουργό Ευρασίας, Μάθιου Μπράιζα, προσέλαβε απαράδεκτες και αδιανόητες για φίλη και συμμαχική χώρα διαστάσεις, με καταγγελλόμενες επιχειρήσεις αποσταθεροποιήσεως, περιλαμβανομένων σχεδίων εκφοβισμού ή δολοφονίας του τότε πρωθυπουργού. Δεν έχει τεκμηριωθεί αν τα σχέδια αυτά καταστρώθηκαν πράγματι και αν ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας στοχοποιήθηκε κατά τέτοιον τρόπο, που θυμίζει άλλες εποχές και άλλες περιοχές του κόσμου.

Αυτό, πάντως, που είναι αδιαμφισβήτητο και δηλώθηκε, άλλωστε, επισήμως από την Αμερικανική πλευρά είναι η έντονη αντίδραση της Ατλαντικής υπερδυνάμεως εναντίον κάθε σχεδίου που προάγει τη Ρωσική ενεργειακή πολιτική στη Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη και μέσω αυτής στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, που διαδέχθηκε την κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, πάγωσε οποιαδήποτε ανοίγματα προς τη Ρωσία, ενεργειακά ή άλλα. Η πολιτική αυτή συνεχίσθηκε ουσιαστικά και από την επόμενη κυβέρνηση. Η τελευταία προώθησε τον συστηνόμενο από την Αμερικανική πολιτική αγωγό TAP, που μεταφέρει προς την Ευρώπη φυσικό αέριο του Αζερμπαϊτζάν σε συνεργασία με την Τουρκία.

Ένας δεύτερος λόγος είναι το γνωστό ναυάγιο της αγοράς της ΔΕΠΑ από τη Ρωσική Gazprom. Η ΔΕΠΑ, λόγω ακριβώς του στρατηγικού χαρακτήρα που διαδραματίζει στις ενεργειακές συνεργασίες της χώρας αλλά και ως μέρος μιας εθνικής στρατηγικής, που περιλαμβάνει σήμερα την προοπτική της αξιοποιήσεως και των Ελληνικών αποθεμάτων φυσικού αερίου, θα έπρεπε να παραμείνει υπό κρατικό έλεγχο. Εφόσον όμως –κακώς– ιδιωτικοποιείται με όρους ελεύθερου ανταγωνισμού, είναι απαράδεκτο να παρεμβαίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ρόλο συμπληρωματικό της Αμερικανικής πολιτικής, και ουσιαστικά με πρόσχημα τον ελεύθερο ανταγωνισμό στην αγορά να θέτει βέτο στην αγορά της ΔΕΠΑ από τη Ρωσική Gazprom, με πολύ υψηλότερο μάλιστα τίμημα.

Θα προέβαλλε κανείς τον ισχυρισμό ότι η ίδια η Gazprom απεσύρθη από τον διαγωνισμό πριν την ολοκλήρωσή του. Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν είχε διασφαλισθεί η σύμφωνη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Υπήρχε επομένως ο κίνδυνος για τη Ρωσική πλευρά να βρεθεί εκ των υστέρων σε μια δυσάρεστη περιπλοκή στην Ελλάδα που θα επηρέαζε γενικότερα και τις ενεργειακές της σχέσεις σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, με κατηγορίες περί δεσπόζουσας θέσεως και μονοπωλίου.

Εν όψει της επισκέψεως του Ρώσου επισήμου, επανήλθαν επίσης στο προσκήνιο κατηγορίες για πώληση στην Ελλάδα του φυσικού αερίου της Gazprom σε τιμές κατά 20% περίπου υψηλότερες σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Η επίσκεψη του Ρώσου επισήμου και, σε προοπτική, του Ρώσου ηγέτη Πούτιν τον Μάρτιο, είναι μια ευκαιρία οι Ελληνο-Ρωσικές σχέσεις να μπουν σε μια νέα βάση και όποια προβλήματα υπάρχουν να επιλυθούν με πνεύμα καλής θελήσεως και αμοιβαίου συμφέροντος. Ασφαλώς, εάν οι τιμές στις οποίες πωλείται στην Ελλάδα το Ρωσικό φυσικό αέριο είναι πολύ υψηλότερες σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, το πρόβλημα πρέπει να εξετασθεί και να διορθωθεί. Παραμένει όμως το ερώτημα: Ποιοι είναι αυτοί που διαπραγματεύθηκαν και υπέγραψαν μια τέτοια ετεροβαρή συμφωνία; Παραμένει επίσης το ερώτημα εάν το θέμα αυτό θα χρησιμοποιηθεί απ’ αυτούς που αντιτίθενται, για άλλους λόγους, στην ανάπτυξη των Ελληνο-Ρωσικών σχέσεων για να τορπιλίσουν οποιαδήποτε πρόοδο και προσέγγιση.

Ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός των ΗΠΑ προς τη Ρωσία δεν πρέπει να θυματοποιεί την Ελλάδα

Οι ΗΠΑ συνεργάζονται με τη Ρωσία στη Συρία και στο Ιράν για την εξεύρεση λύσεων στα αδιέξοδα που έχουν δημουργηθεί εκεί και στους γενικότερους κινδύνους που εγκυμονούν. Φαίνεται όμως πως οι ΗΠΑ δίδουν ιδιαίτερη προσοχή στα γεωπολιτικά κέρδη που εξασφάλισαν στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Ευρώπη από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενώσεως και αργότερα από τη στρατιωτική επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία. Επιδεικνύουν γι’ αυτό ιδιαίτερη ευαισθησία έναντι οποιασδήποτε πρωτοβουλίας, που υπολαμβάνεται από την πλευρά τους ότι θα μπορούσε να ενισχύσει τον ρόλο και την επιρροή της Ρωσίας στα Βαλκάνια και κατά έναν τρόπο να απειλήσει την εμπέδωση της επιδιωκόμενης εκεί νέας γεωπολιτικής τάξεως.

Η πολιτική αυτή είναι υπερβολική και παράλογη και είναι δύσκολο ν’αντέξει στο χρόνο, παρά τους μεγαλεπήβολους σχεδιασμούς για ένταξη όλων των χωρών των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης στους λεγόμενους Ευρω-Ατλαντικούς θεσμούς, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιδιώκεται με τον σχεδιασμό αυτό η δημιουργία ενός ενιαίου και συμπαγούς γεωπολιτικού χώρου, υπό Αμερικανική ηγεμονία, ο οποίος θα εκτείνεται από τη Βόρειο Αμερική μέχρι τα Ρωσικά σύνορα, με διαμφισβητούμενη την Ουκρανία και εν μέρει τον Καύκασο (Γεωργία).

Από την άποψη αυτή, είναι ενδεικτική η νέα διελκυστίνδα που σημειώθηκε για την Ουκρανία μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Ρωσίας. Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βίκτορ Γιαννούκοβιτς υπανεχώρησε την τελευταία στιγμή από την υπογραφή συμφωνίας συνδέσεως της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και δημιουργίας μεταξύ των δύο μερών ζώνης ελεύθερου εμπορίου. Η μεγάλη αυτή χώρα, με την κρίσιμη γεωπολιτική θέση, είναι κυριολεκτικά μήλον της έριδος μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης - ΗΠΑ.

Ο συνεχιζόμενος ανταγωνισμός των ΗΠΑ προς τη Ρωσία, και πολύ περισσότερο ο κίνδυνος υποτροπής του ψυχροπολεμικού κλίματος στην Ανατολική Ευρώπη, θέτει σε δύσκολη θέση την Ελλάδα, της οποίας ο πραγματικός κίνδυνος προέρχεται από τον ανατολικό γείτονα, που είναι επίσης μέλος του ΝΑΤΟ και μέλος του επιδιωκόμενου κοινού αμυντικού και οικονομικού χώρου, υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ.

Η Ελλάδα είναι ακάλυπτη στρατηγικά απέναντι στον κίνδυνο αυτό τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από το ΝΑΤΟ. Διατρέχει, μάλιστα, τον κίνδυνο, ιδιαίτερα με την αποδυνάμωση της εθνικής ισχύος που επιφέρει η σημερινή δραματική κρίση, να υποστεί πιέσεις και εκβιασμούς για υποχωρήσεις σε εθνικά θέματα και απαράδεκτες «λύσεις» και «διευθετήσεις» στο Κυπριακό και στο Αιγαίο. Ειδικότερα, η Άγκυρα, μετά τις δεινές ήττες που έχει υποστεί στη Συρία και στην Αίγυπτο και τα εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, θέτει σε πρώτη προτεραιότητα τις βλέψεις και επιδιώξεις της προς την κατεύθυνση της Ελλάδος και της Κύπρου. Διεκδικεί σε βάρος τους «ανταλλάγματα» για την υποτιθέμενη υποστήριξη και συνεργασία της στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή. Εκμεταλλεύεται επίσης ως συνήθως τη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία που αποδίδουν σ’ αυτή οι ΗΠΑ σε σχέση με την Ελλάδα και το γεγονός ότι οι ΗΠΑ υπολαμβάνουν ως ενιαίο στρατηγικό σύνολο την Ελλάδα και την Τουρκία και θέτουν γι’ αυτό ως επιτακτική ανάγκη την Ελληνο-Τουρκική «φιλία».

Ο Ρωσικός παράγων είναι απαραίτητο στρατηγικό έρεισμα για την Ελλάδα στο πλαίσιο μιας πολυδιάστατης και ισορροπημένης πολιτικής

Υπό τις παραπάνω συνθήκες, παρά τις προφανείς δυσκολίες, η Ελλάδα έχει ανάγκη από στρατηγικές σχέσεις με μια μεγάλη φιλική χώρα, με την οποία έχει ιστορικούς δεσμούς. Πρωτ’ απ’ όλα γιατί είναι αδιανόητο η Ελλάδα να μην αναπτύξει τις σχέσεις της με μια μεγάλη φιλική δύναμη της περιοχής. Ακόμη και ο στενότερος σύμμαχος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, το Ισραήλ, δεν είχε κανένα πρόβλημα να κάνει άνοιγμα συνεργασίας προς τη Μόσχα. Ο πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου επισκέφθηκε δύο φορές τη Ρωσική πρωτεύουσα και υπέγραψε συμφωνία με την Gazprom για την εκμετάλλευση μέρους του φυσικού αερίου στην Ισραηλινή ΑΟΖ.

Άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία, αναπτύσσουν στρατηγικές σχέσεις συνεργασίας με τη Ρωσία παρά τις Αμερικανικές αντιρρήσεις. Η Τουρκία έχει πλήρη ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία και οι εμπορικές της ανταλλαγές υπερβαίνουν ήδη τα 23 δισ. δολ. ετησίως και φιλοδοξεί να τις αυξήσει θεαματικά κατά τα επόμενα χρόνια.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμένει χώρα υπό απαγόρευση. Έχει απόλυτη ανάγκη και όφελος να προωθήσει τις σχέσεις της και τις ανταλλαγές σε όλους τους τομείς. Πρωτ’ απ’ όλα έχει ανάγκη ν’ αντισταθμίσει, το γρηγορότερο δυνατό, το χάσμα που έχουν δημιουργήσει οι Τουρκικοί εξοπλισμοί στην ισορροπία δυνάμεων. Οι Τούρκοι, π.χ., εγκατέστησαν πυραύλους εδάφους - εδάφους τύπου «Γιλντρίμ»και «Κασίργκα», βεληνεκούς αντιστοίχως 150 και 300 χλμ. στην Ανατολική Θράκη. Πώς αντισταθμίζονται οι πύραυλοι αυτοί; Παραλαμβάνουν επίσης σύντομα τα λεγόμενα «αόρατα» αεροσκάφη τύπου F-35. Πώς αντιμετωπίζονται από την Ελληνική Αεροπορία και το Ελληνικό σύστημα αεράμυνας; Τα ερωτήματα είναι πολλά στον κρίσιμο αμυντικό τομέα.

Η ανάπτυξη όμως των σχέσεων μπορεί να είναι αμοιβαίως επωφελής σε όλους τους τομείς. Η Ρωσία μπορεί ν’ αποτελέσει για την Ελλάδα στρατηγικό και διπλωματικό έρεισμα στη δύσκολη θέση που βρίσκεται σήμερα και αυτό μπορεί να επιτευχθεί στο πλαίσιο μιας πολυδιάστατης και ισορροπημένης πολιτικής που έχει ως βασική αναφορά τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 216)

Άγνωστοι Ελληνες:Παστούν.

Παστούν.

Θύματα σκληρής εκμετάλλευσης πέφτουν πολλοί Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία

''Αυτό ισχύει κυρίως για όσους δεν έχουν προετοιμαστεί σωστά για τη μεγάλη απόφαση''.

Πιέζει για επανέναρξη συνομιλιών για το Κυπριακό το Σ.Α. του ΟΗΕ

Οι υποστηρικτές του Αττίλα ξεχνούν την εισβολή και κατοχή και ζητούν  επανέναρξη συνομιλιών ''το συντομότερο δυνατόν''.

Σταθάκης: Όλες οι κατηγορίες χρεών μπορούν να διαγραφούν

''Πρέπει να υπάρξει και νεα, τρίτη αναθεώρηση της δανειακής σύμβασης''.

σε κατασταση εκτακτου αναγκης, 16/1/2014

«Διεθνής και Ευρωπαϊκή Πολιτική»- Συζήτηση Σταθάκη-Χριστοδουλάκη και Αλαβάνου (Ινφογνώμων-Α. Κωβαίος)

Ευρώ ή δραχμή; Υπάρχει το δίλημμα;

Αυξήθηκε κι άλλο το δημόσιο χρέος της Ελλάδας!

Το δημόσιο χρέος στο 171,8 %.