Σε τεντωμένο σχοινί οι σχέσεις ΕΕ - ΗΠΑ

Μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων 19/01/2026| OPEN TV

Άγγελος Αντωνόπουλος

 

Πρόσωπα

2 ημ. ·

Ένα βράδυ

πήγα και είδα τον ''Θείο Βάνια''

σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν.

Βγήκα από το θέατρο και κόντεψαν

να με κόψουν τ' αυτοκίνητα.

Από τη γοητεία που είχε ασκηθεί

πάνω μου, δεν έβλεπα πού πήγαινα.

Δούλευα σ' ένα μαγαζί.

Δε μπορούσα να επιστρέψω εκεί.

Κατέβηκα στο Υπόγειο και βρήκα

τον Κουν.

-Θέλω να γίνω ηθοποιός, του είπα.

-Ελάτε αύριο, μου είπε.

Την επόμενη μέρα

κάθισα στη μέση της σκηνής

και απήγγειλα την ''Ιθάκη''.

Μου πρότεινε να πάω στη σχολή.

Μου ζήτησε να διαβάσω

Ντοστογιέφσκι και Στανισλάφσκι.

''Στανισλάφσκι, Στανισλάφσκι'',

επαναλάμβανα συνέχεια

για να μην το ξεχάσω

μέχρι να βρω βιβλιοπωλείο.

''Τί πάει να πει Θέατρο;

Τί πάει να πει ηθοποιός;

Πού πας παιδάκι μου;''

Έτσι μου έλεγε η μάνα μου.

Ήρθαν τα πρώτα μεροκάματα.

Άρχισε να βράζει το τσουκάλι

και να αλλάζει η ζωή μας.

Από εκεί που περνούσαμε

μια δύσκολη καθημερινότητα,

βρεθήκαμε σε ένα νέο σπίτι.

Θέλαμε να βάλουμε τηλέφωνο

αλλά δεν είχαμε χρήματα.

Πήρα ένα ρόλο σε μια ταινία.

Το τηλέφωνο κόστιζε 2.000 δραχμές

και για το φιλμ πήρα 20.000 δραχμές.

Η μητέρα μου τα έχασε.

Δε μπορούσε να πιστέψει ότι πήρα

τόσα χρήματα για να παίξω ένα ρόλο.

Το μόνο που θέλαμε ήταν

να ηρεμήσουμε και να πορευτούμε

με το καλό που μας βρήκε.

Βοούσε η ζωή γύρω μου και

προσπαθούσα να έχω αυτοέλεγχο.

Να βλέπω τον εαυτό μου μέσα σε αυτή

τη δίνη και ταυτόχρονα να τον ελέγχω.

Να του λέω ''πρόσεχε''.

Γιατί είχα φοβερές εκδηλώσεις.

Ήταν ωραία η ζωή.

Πολύς κόσμος, πολλές προκλήσεις αλλά

εγώ τα έζησα και ως πάσχον πρόσωπο.

Δεν ήμουν μόνο κατακτητής

αλλά και κατακτημένος.

Μου άρεσε αυτό

και νομίζω ότι εκεί βρίσκεται

η δίνη του έρωτα και της ζωής.

Στις σχέσεις μου με ενδιέφερε

να υπάρχει επένδυση συναισθηματική.

Να υπάρχει συγκινησιακή λειτουργία.

Είναι μεγάλη ικανοποίηση

όταν δικαιώνεται η επιλογή σου

όσον αφορά την πορεία

που έχεις διαγράψει.

Και όταν δικαιώνεται η επιλογή σου,

σημαίνει ότι φτάνεις κάπου

όπου αποχαιρετάς αυτό το ταξίδι

πλήρης. Ευδαίμων.

Οι μόνες στιγμές που σκέφτομαι

την ηλικία μου,

είναι όταν γίνεται αισθητή

η απουσία των παιδιών.

Των απογόνων.

Ως νέος

δεν έδωσα σημασία σε αυτό.

Τώρα μελαγχολώ.

Τώρα είναι αισθητή

η ανάγκη των παιδιών.

Ήμουν πάντα πλαισιωμένος

από πολύ αγαπητούς φίλους.

Με την ηλικία που έχω τώρα,

έχω ζήσει πολλές απώλειες.

Κάθε φορά που φεύγει κάποιος

νιώθω ορφανός. Νιώθω ερημιά.

Δε μπορώ να πιστέψω ότι αυτοί

οι άνθρωποι, οι τόσο παρόντες,

είναι πλέον απόντες.

Αισθάνομαι μεγάλο πένθος.

Αναφερόμενος

στο ενδεχόμενο του τέλους,

συνηθίζω να ανατρέχω

στην εκκλησιαστική γραφή:

Ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά

και με καλή ευλογία.

Άγγελος Αντωνόπουλος

Σαν σήμερα, πριν 93 χρόνια, γεννήθηκε.

.............................................................................

Πηγές:

lifo. gr

Απόσπσσμα από συνέντευξη

στον Χρήστο Παρίδη.

kathimerini. gr

Απόσπασμα από συνέντευξη

στη Γιώτα Συκκά.

oneman. gr

Απόσπασμα από συνέντευξη

στον Γιώργο Βλαχογιάννη.

Φωτογραφία: Νίκος Παλαιολόγος

Ντμίτριεφ: «Οι Ευρωπαίοι θα υπακούσουν τελικά στον "Daddy" και θα δώσουν...

Σταύρος Λυγερός για τις επόμενες κινήσεις του Κώστα Καραμανλή και το κόμ...

Τα «ορφανά» του Μπάιντεν και η «αστικοποίηση της ελληνικής ακροδεξιάς»-Ν...

Jeffrey Sachs: “The Western world is in a deeply neurotic state”

Η εργαλειακή αντίληψη καταρρέει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επειδή η τεχνολογία αποδεικνύεται ικανή να παράγει αποτελέσματα που υπερβαίνουν τον ανθρώπινο έλεγχο, αποκτά συστημική αυτονομία, ενσωματώνει αξίες και μορφές εξουσίας, και μετασχηματίζει την κοινωνία σε βαθμό που δεν μπορεί πλέον να θεωρηθεί ουδέτερο εργαλείο.

Πώς το Ιράν Αλλάζει τα Πάντα για Ελλάδα και Τουρκία! | Γιώργος Φίλης

Μ. Παπάζογλου: Θα οξύνει την κατάσταση μια αμερικανική παρέμβαση στο Ιράν

Σαουδική Αραβία, Ομάν και Κατάρ έπεισαν τον Τραμπ να μην χτυπήσει το Ιρά...

Η ΑΙ προτείνει: “Η Ελλάδα στην Εποχή της Μεταπολιτικής Τεχνολογίας”

 

Η Ελλάδα στην εποχή της μεταπολιτικής τεχνολογίας: δημοκρατία χωρίς δημόσια σφαίρα

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ιστορική μετάβαση που δεν έχει ακόμη ονομαστεί.

Η πολιτική λειτουργεί με όρους 20ού αιώνα, ενώ η κοινωνία ζει σε ένα τεχνολογικό περιβάλλον 21ου αιώνα. Η δημόσια σφαίρα έχει ιδιωτικοποιηθεί: οι πολιτικές συζητήσεις διεξάγονται σε πλατφόρμες που δεν ανήκουν στο ελληνικό κράτος, δεν ρυθμίζονται από ελληνικούς θεσμούς και δεν υπακούουν σε δημοκρατικές αρχές.

Η πολιτική εξουσία μετατοπίζεται από τους θεσμούς στις υποδομές.

Η πραγματική ισχύς δεν βρίσκεται στο κοινοβούλιο αλλά στους αλγορίθμους που καθορίζουν τι βλέπουμε, τι πιστεύουμε και πώς συμπεριφερόμαστε.

Η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει:

θα παραμείνει χρήστης τεχνολογίας ή θα γίνει παραγωγός;

Θα συνεχίσει να λειτουργεί με πολιτικές κατηγορίες του 1980 ή θα αναπτύξει νέα εργαλεία δημοκρατικής κυριαρχίας;

Η μεταπολιτική περίοδος δεν είναι απειλή.

Είναι η νέα πραγματικότητα.

Το ερώτημα είναι αν θα την κατανοήσουμε εγκαίρως.

Κυρίες και κύριοι,

Βρισκόμαστε σε μια ιστορική καμπή.
Για πρώτη φορά στην ιστορία μας, η πολιτική δεν είναι το κέντρο της εξουσίας.
Οι αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή μας δεν λαμβάνονται μόνο στα κοινοβούλια, αλλά στους αλγορίθμους, στις πλατφόρμες, στα δίκτυα, στα δεδομένα.

Η τεχνολογία δεν είναι πια εργαλείο.

Είναι το νέο περιβάλλον της κοινωνίας. μέσα στο οποίο συγκροτείται η ανθρώπινη εμπειρία, η κοινωνική οργάνωση και η πολιτική εξουσία.

Η Ελλάδα, με την ιστορική της ευαισθησία απέναντι στην έννοια της κυριαρχίας, βρίσκεται μπροστά σε μια νέα μορφή εξάρτησης: την εξάρτηση από τις τεχνολογικές υποδομές (cloud, πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, μηχανές αναζήτησης, λειτουργικά συστήματα, υποδομές για δεδομένα, τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, AI, κυβερνοασφάλεια, γνώση και πολιτισμό)

---

Στην Ελλάδα, αυτή η  μετάβαση είναι ακόμη πιο έντονη.

Γιατί;

• Έχουμε θεσμούς που λειτουργούν με λογική 20ού αιώνα.

• Ζούμε όμως σε τεχνολογικά περιβάλλοντα 21ου αιώνα.

• Η δημόσια σφαίρα μας ανήκει σε ιδιωτικές πλατφόρμες.

• Η πολιτική μας διεξάγεται σε αλγοριθμικά περιβάλλοντα που δεν ελέγχουμε.

Αυτό δεν είναι απλώς τεχνολογική αλλαγή.
Είναι μετατόπιση εξουσίας.

---

Η μεγάλη πρόκληση για την Ελλάδα είναι μία:

Να αποκτήσει τεχνολογική κυριαρχία.
Όχι για λόγους οικονομικούς μόνο, αλλά για λόγους δημοκρατικούς.

Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία όταν η δημόσια σφαίρα ανήκει σε άλλους.
Δεν μπορεί να υπάρξει πολιτική όταν οι υποδομές είναι ξένες.
Δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία όταν οι αλγόριθμοι είναι αδιαφανείς.

---

Η Ελλάδα πρέπει να γίνει παραγωγός τεχνολογίας.

Να δημιουργήσει:

• δημόσιες ψηφιακές υποδομές,

• ανοιχτά πρότυπα,

• διαφανείς αλγορίθμους,

• εγχώρια τεχνολογική καινοτομία.

Αυτό δεν είναι τεχνικό έργο.
Είναι πολιτικό καθήκον.

---

Κλείνοντας,

η μεταπολιτική περίοδος δεν είναι απειλή.
Είναι η νέα πραγματικότητα.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα την αποφύγουμε.
Το ερώτημα είναι αν θα την διαμορφώσουμε.

Η Ελλάδα μπορεί να γίνει πρωτοπόρος.
Αρκεί να τολμήσει να δει την τεχνολογία όχι ως εργαλείο, αλλά ως πεδίο δημοκρατικής κυριαρχίας.

Σας ευχαριστώ.

Σινόπουλος, Τάκης 1917-1981

 

Ο ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ

Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος.
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν
στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του
μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;
Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.
Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.
Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.