Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 1 Απριλίου 2020

†. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ : ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ


Φωτοδόχον λαμπάδα,
τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν,
ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν Παρθένον·
τὸ γὰρ ἄυλον ἅπτουσα φῶς,
ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας,
αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα,
κραυγῇ δὲ τιμωμένη ταῦτα·
Χαῖρε, ἀκτὶς νοητοῦ ἡλίου,
χαῖρε, βολὶς τοῦ ἀδύτου φέγγους.
Χαῖρε, ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταλάμπουσα,
χαῖρε, ὡς βροντὴ τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττουσα.
Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν,
Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύρρυτον ἀναβλύζεις ποταμόν.
Χαῖρε, τῆς κολυμβήθρας ζωγραφοῦσα τὸν τύπον,
χαῖρε, τῆς ἁμαρτίας ἀναιροῦσα τὸν ρύπον.
Χαῖρε, λουτὴρ ἔκπλυνων συνείδησιν,
χαῖρε, κρατὴρ κιρνῶν ἀγαλλίασιν.
Χαῖρε, ὀσμὴ τῆς Χριστοῦ εὐωδίας,
χαῖρε, ζωὴ μυστικῆς εὐωχίας.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Χάριν δοῦναι θελήσας,
ὀφλημάτων ἀρχαίων,
ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων,
ἐπεδήμησε δι’ἑαυτοῦ,
πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ Χάριτος·
καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον,
ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως·
Ἀλληλούια.
Ψάλλοντές σου τὸν τόκον,
ἀνυμνοῦμέν σε πάντες,
ὡς ἔμψυχον ναόν, Θεοτόκε.
Ἐν τῇ σῇ γὰρ οὶκήσας γαστρί,
ὁ συνέχων πάντα τῇ χειρὶ Κύριος,
ἡγίασεν, ἐδόξασεν, ἐδίδαξε βοᾶν σοὶ πάντας·
Χαῖρε, σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου,
χαῖρε, Ἁγία ἁγίων μείζων.
Χαῖρε, κιβωτὲ χρυσωθεῖσα τῷ Πνεύματι,
χαῖρε, θησαυρὲ τῆς ζωῆς ἀδαπάνητε.
Χαῖρε, τίμιον διάδημα βασιλέων εὐσεβῶν,
χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον ἱερέων εὐλαβῶν.
Χαῖρε, τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος,
χαῖρε, τῆς Βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος.
Χαῖρε, δι' ἧς ἐγείρονται τρόπαια,
χαῖρε, δι' ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι.
Χαῖρε, χρωτὸς τοῦ ἐμοῦ θεραπεία,
χαῖρε, ψυχῆς τῆς ἐμῆς σωτηρία.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
 πανύμνητε Μῆτερ,
ἡ τεκοῦσα τὸν πάντων ἁγίων,
ἁγιώτατον Λόγον·
δεξαμένη γὰρ τὴν νῦν προσφοράν,
ἀπὸ πάσης ρῦσαι συμφορᾶς ἅπαντας,
καὶ τῆς μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως,
τοὺς σοὶ βοῶντας·
Ἀλληλούια.



Τελευταίο αντίο στον Μανώλη Γλέζο Πηγή: www.lifo.gr (1/4/2020)


LIFO.GR
Στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοδώρων του Α' Νεκροταφείου της Αθήνας τελέστηκε η κηδεία του ήρωα της Εθνικής Αντίστασης Μανώλη Γλέζου

Τις απόψεις των Ελλήνων για τα περιοριστικά μέτρα και τη διαχείριση της πανδημίας κορωνοϊού από την κυβέρνηση, επιχειρεί να αποτυπώσει νέα, πανελλαδική δημοσκόπηση Πηγή: www.lifo.gr

https://www.lifo.gr/now/greece/276516/dimoskopisi-oi-misoi-ellines-fovoyntai-oti-tha-kollisoyn-koronoio-to-87-egkrinei-ta-metra

Τρίτη 31 Μαρτίου 2020

Roby Facchinetti - Rinascerò, Rinascerai

IΣΠΑΝΙΑ-ΘΡΗΝΟΣ


https://www.pronews.gr/ygeia/863554_megalonei-i-mayri-lista-ton-thymaton-stin-ispania-849-nekroi-mesa-se-24-ores-8565

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ Απείρανθος Νάξου, 9 Σεπτεμβρίου 1922 - Αθήνα, 30 Μαρτίου 2020).


ΚΑΛΑ, ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΠΑΘΕΙ ?

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΜΥΑΛΟ. ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ? Το να πηδήξουμε απ' τον έκτο όροφο στο κενό λέγεται αυτοκτονία. Και δόξα τω Θεώ, η θρησκεία μας την απαγορεύει- γιατί πρώτη αξία θεωρεί τη ζωή. Όσο κοιτάζουμε ή προχωράμε στον ιστορικό χρόνο, ανακαλύπτουμε κι άλλους τρόπους με τους οποίους συντελούνται οι αυτοκτονίες. Υπάρχουν Χριστιανοί που θέλουν να τους υιοθετήσουμε και να τους αποδεχτούμε?
Σχόλια
  • Costas Tsiantis Για να έχεις το ''αυτεξούσιο'' που επικαλείσαι, αγαπητέ φίλε, πρέπει πρώτα να υπάρχεις. Και το δικαίωμα το καθενός να υπάρχει είναι το ύψιστο δικαίωμα και προϋπόθεση για οτιδήποτε άλλο. Λοιπόν, ΠΡΩΤΑ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΑΓΑΘΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...ΟΧΙ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΕΊΑ ΝΤΑΧΑΟΥ ΚΑΙ ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΚΙ ΟΠΟΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ https://www.pronews.gr/.../863333_tha-sas-pethanoyme-gia...
    «Θα σας πεθάνουμε για να σας... σώσουμε» και το φάντασμα του ολοκληρωτισμού
    PRONEWS.GR
    «Θα σας πεθάνουμε για να σας... σώσουμε» και το φάντασμα του…

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2020

Το τελευταίο μήνυμα του Στήβεν Χώκιν

Το τελευταίο μήνυμα του Στήβεν Χώκιν
"Μπορείς να με ακούσεις?
Ήταν ένδοξος o χρόνος που ήμουν ζωντανός
και έκανα έρευνα στην
θεωρητική φυσική.
Η εικόνα μας για το σύμπαν
έχει αλλάξει πολύ
τα τελευταία 50 χρόνια
και είμαι χαρούμενος αν είχα
μια μικρή συμβολή.
Έτσι θυμήσου να δεις τα αστέρια
και όχι κάτω τα πόδια σου.
Προσπάθησε να κατανοήσεις τι βλέπεις,
και να αναρωτηθείς για το τι κάνει το σύμπαν να υπάρχει.
Να είσαι περίεργος όσο δύσκολη μπορεί να μοιάζει η ζωή,
υπάρχει πάντα κάτι που μπορείς να κάνεις
και να πετύχεις.
Έχει σημασία να μην τα παρατάς!
Ευχαριστώ που με άκουσες."
Καθηγητής
Στήβεν Χώκιν
1942-2018
"Can you hear me?
It has been glorious time to be alive
and doing research in
theoretical physics.
Our picture of the universe
has changed a great deal
in the last 50 years
and I am happy if I have made
a small contribution.
So remember to look at the stars
and not down at your feet.
Try to make sense of what you see,
and wonder about what makes the universe exist.
Be curious and however difficult life may seen
there is always something you can do
and succeed at.
It matters that you don’t just give up"
Professor
Stephen Hawking
1942-2018

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΝΩΛΗ.. ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΝΩΛΗ.. ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

Κυριακή 29 Μαρτίου 2020

ΨΑΛΜΟΙ (κείμενο και νεοελληνική απόδοση)


ΨΑΛΜΟΙ
 http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/PD/24.%20Psalms.htm

Χρήστος Μαλεβίτσης- Ἡ Μαρτυρία τοῦ Ποιητῆ Γ. Θέμελη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΊΕΥΣΗ: Ποιοί εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ διασχίζομε σὰν φαντάσματα ὀνειρικὰ τὸν κόσμο τοῦτο τῶν ρευστῶν οὐσιῶν, οἱ ὁποῖες σύρονται ἐλλειπτικὰ καὶ ὁλοένα μετασχηματίζονται σὲ ἀπίθανους συνδυασμοὺς σχημάτων; ― ψυχές; σώματα; πρόσωπα; ἀποῦσες παρουσίες; Βέβαια ὑπάρχομε, εἴμαστε ὑποστάσεις, ἀλλὰ ὡς ἀποστάσεις· ἐπειδὴ μᾶς κατέχει ἕνα αἴσθημα ἀπόστασης ἀπὸ τὴν ἀλήθεια μας. Καὶ εἴμαστε ὑποστάσεις ὡς ἀνυποστάσεις, ἀφοῦ δὲν μᾶς ἀπολείπει τὸ ἐρώτημα ποὺ θέτομε στὸν ἑαυτό μας, ἂν πράγματι ὑπάρχομε (A, 164). Ἔτσι ἀνυπόστατοι καὶ μακρυσμένοι,
Γυρεύουμε νὰ βροῦμε τὸν ἑαυτό μας,
Γυρεύουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, φωνάζουμε (B, 18)
Κι ὅταν συναντηθοῦμε, ἡ συνάντηση γίνεται «μέσα στὴ νύχτα» (A, 140).
Σὰ νἄχουμε χάσει τὸν ἑαυτό μας καὶ τὸν γυρεύουμε
Σὲ δρόμους ποὺ περάσαμε, σὲ κατοικίες ποὺ διανυκτερεύσαμε (A, 138)
Ἀφήσαμε τὴν οὐσία μας ἀγκυλωμένη στὰ περάσματά μας, καθὼς ἀφήνει στὶς ἀγκαθιὲς τὸ πρόβατο τὸ μαλλί του καὶ γυμνώνεται, ζῶο φτωχό. Καὶ ὁδηγούμαστε σὲ μιὰν ἐσωτερικὴν ἔνταση καὶ μιὰ πίκρα ἀξεδιάλυτη· καὶ αἴσθημα ἀπροσδιόριστης ἐνοχῆς μᾶς κυριεύει. Σὰν τοὺς ἥρωες τοῦ Κάφκα.
Σὰν νἄχης κάποιον σκοτώσει καὶ δὲν τὸ ξέρεις. (A, 141)
Χρῆστος Μαλεβίτσης / Ἡ Μαρτυρία τοῦ Ποιητῆ Γ. Θέμελη
Dimitris Pallis προς Χρήστος Μαλεβίτσης
Ποιοί εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ διασχίζομε σὰν φαντάσματα ὀνειρικὰ τὸν κόσμο τοῦτο τῶν ρευστῶν οὐσιῶν, οἱ ὁποῖες σύρονται ἐλλειπτικὰ καὶ ὁλοένα μετασχηματίζονται σὲ ἀπί...
Δείτε περισσότερα

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)