Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Ε. Βενιζέλος: Πίσω από κάθε ελληνικό σκάνδαλο υπάρχει μια γερμανική εταιρεία


 «Η Ελλάδα έχει προβλήματα διαφθοράς και καταβάλλει μια μεγάλη προσπάθεια να τα αντιμετωπίσει. Όμως, δυστυχώς, πίσω από κάθε σκάνδαλο σχεδόν υπάρχει μια γερμανική εταιρεία - η Siemens, η Ferrostaal, η MAN, η Daimler Chrysler. Επομένως, γιατί είμαστε μόνον εμείς αυτός που έχει το πρόβλημα; Και τελικά, μήπως η Ελλάδα γίνεται το γήπεδο πάνω στο οποίο αναπτύσσεται ένας ανταγωνισμός αφανής ή εμφανής, θεσμικός, πολιτικός, οικονομικός και νομισματικός;».

Ν. Κοτζιάς, Ελλάδα αποικία χρέους, 28/5/13, 5ο μέρος, Νίκος Κοτζιάς

ΑΝΤΙΟ ΤΖΕΝΗ : Τζένη Βάνου † - Χίλιες Βραδιές

Γ. Χάμπερμας: Η γερμανική κυβέρνηση εξευτελίζει πολιτικά ολόκληρους λαούς

Γιάννη Βαρουφάκη:-Η ΤΡΙΠΛΗ ΑΠΕΙΛΗ ΜΑΣ.


Είναι, πλέον, εμφανές ότι η χώρα μας έχει απολέσει πλήρως τη δυνατότητα να διαφεντεύει το μέλλον της. Όταν την περασμένη εβδομάδα, μετά από συνάντηση των υπουργών Oικονομικών της Ευρωζώνης, οι υπουργοί των «κραταιών» χωρών αποσύρθηκαν κατ’ ιδίαν για να συσκεφτούν για το τι μέλλει γενέσθαι ως προς το ελληνικό δημόσιο χρέος, χωρίς καν να προσκαλέσουν τον έλληνα υπουργό Oικονομικών, όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι η Ελλάδα... τετέλεσται. Ότι οι τρεις τελευταίες κυβερνήσεις (Παπανδρέου-Παπαδήμου-Σαμαρά) έχουν εκχωρήσει τις τύχες της χώρας στους δήθεν «ισχυρούς» της ΕΕ, ελπίζοντας ότι κάτι καλό θα ελεήσουν και για εμάς, ενώ κατά βάθος γνωρίζουν ότι το μόνο που, σε τελική ανάλυση, τους ενδιαφέρει είναι το πώς θα επιμηκύνουν την... Κρίση μας ώστε να μη χρειαστεί να παραδεχθούν ότι έσφαλαν το 2010, το 2011, το 2012, πέρσι – ότι η ιδέα να δώσουν, υπό τον όρο της δραστικής συρρίκνωσης του εθνικού της εισοδήματος, το μεγαλύτερο δάνειο στην πιο πτωχευμένη χώρα του κόσμου, και κατόπιν να της δώσουν κι άλλα δάνεια για να καλύψουν την αποτυχία των προηγούμενων, ήταν εγκληματικά ανόητη.
Τρία χρόνια τώρα επιχειρηματολογώ ότι πρέπει να σταματήσουμε να πασχίζουμε για την επόμενη δόση δανείων που μας βυθίζουν ακόμα περισσότερο στις μαύρες μας τρύπες. Στο πιο πρόσφατό μου άρθρο, εδώ στο protagon, άλλη μια φορά επιχειρηματολόγησα υπέρ μιας σκληρής διαπραγματευτικής στάσης και παράθεσα τρεις στόχους που πρέπει να έχουμε – δεν θα τους επαναλάβω εδώ (όποιος θέλει μπορεί να τους δει εδώ αριθμημένους, στο τέλος του κειμένου εκείνου). Πολλοί έθεσαν, θεμιτά, το ερώτημα:
«Ποια ακριβώς θα είναι απειλή μας, ώστε να πετύχουμε τους στόχους αυτούς στο πλαίσιο μιας εφ’ όλης της ύλης, και εκ του μηδενός, πολιτική διαπραγμάτευση της δανειακής συμφωνίας μας με τα αφεντικά της τρόικας (κι όχι με τους υπαλλήλους Τόμσεν και Μαζούχ);».
Απαντώ άμεσα και σταράτα:
1. Έως ότου αρχίσει η διαπραγμάτευση που η Γερμανία αρνείται, μονομερής διακοπή των συνομιλιών με τους υπαλλήλους της τρόικας και της εφαρμογής του συμφωνημένου «προγράμματος προσαρμογής», π.χ. διαθεσιμότητα σε υπηρεσίες που είναι ανόητος ο θεσμός (π.χ. στα πανεπιστήμια όπου οι γραμματείες πάσχουν από μεγάλες ελλείψεις προσωπικού) - όχι όμως και των μεταρρυθμίσεων που εμείς κρίνουμε ότι έχει ανάγκη η χώρα. Π.χ. θα πρότεινα τη μονομερή εφαρμογή της απελευθέρωσης των επαγγελμάτων που δεν υπάρχει λόγος να παραμένουν υπό περιορισμό (π.χ. διάθεση φαρμάκων που δεν απαιτούν συνταγογράφηση από όσα καταστήματα θέλουν να τα πωλούν), κατάργηση του νόμου περί απολύσεων (μιας και, πρώτον, όποια επιχείρηση θέλει να απολύσει βρίσκει τον τρόπο να το κάνει και, δεύτερον, ο υπουργός των Οικονομικών ισχυρίζεται ότι καμία μεγάλη επιχείρηση δεν θέλει να προβεί σε απολύσεις), κ.λπ.
2. Ανακοίνωση ότι τα ομόλογα του δημοσίου που κατέχει η ΕΚΤ δεν θα αποπληρώνονται όταν ωριμάζουν όσο το ελληνικό δημόσιο χρέος παραμένει μη βιώσιμο (σύμφωνα με το ΔΝΤ) και το κράτος μας αναγκάζεται να δανείζεται από την ΕΚΤ (μέσω των πτωχευμένων «ιδιωτικών» τραπεζών) ώστε να «αποπληρώνει» την... ΕΚΤ.
3. Η ελληνική κυβέρνηση θα καταψηφίσει κάθε εδάφιο και άρθρο της δήθεν τραπεζικής ενοποίησης η οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επέκταση του Κυπριακού μοντέλου «επίλυσης» μιας τραπεζικής κρίσης σε όλες τις χώρες της Περιφέρειας – με αποτέλεσμα να κρατά ζωντανή την απειλή του κουρέματος των καταθέσεων στις πιο αδύναμες χώρες της Ευρωζώνης, συντηρώντας έτσι το αρνητικό κλίμα που ροκανίζει σαν «σαράκι» την εμπιστοσύνη των επενδυτών στις χώρες μας. Αν η Γερμανία θέλει να περάσει αυτό το εξάμβλωμα δήθεν τραπεζικής ένωσης από την ΕΕ, να ξέρει ότι θα καταβάλει το αντίτιμο: τη γενναία απομείωση του ελληνικού χρέους έτσι ώστε, τουλάχιστον, να μην κινδυνεύουν άμεσα οι καταθέσεις με την πρώτη (νέα) τραπεζική κρίση (σε μια Ευρώπη που μας υπόσχεται επανάληψη του Κυπριακού «επεισοδίου»).
Κι αν το Βερολίνο δεν ενδώσει στην τριπλή απειλή μας; Τι θα κάνουμε;
Υπομονή! Αυτό θα κάνουμε.
Αν η κυβέρνηση λέει την αλήθεια, κι έχουμε πράγματι πρωτογενές πλεόνασμα, απλά το ελληνικό δημόσιο θα ζει από τα έσοδά του. Ο χρόνος θα δουλεύει υπέρ του κ. Σαμαρά και του κ. Στουρνάρα, εφόσον οι εταίροι μας κόπτονται για τη δήθεν, κάλπικη τραπεζική τους ενοποίηση και η ΕΚΤ δεν θέλει να παραδεχθεί ότι ανοήτως αντιστάθηκε στο κούρεμα των ομολόγων μας το 2010 και το 2012. Εκτός κι αν το πρωτογενές πλεόνασμα είναι μύθος (οπότε ας μας το πουν για να ξέρουμε)...
Το μόνο ρίσκο με αυτή την τριπλή απειλή είναι να αποφασίσει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ να κλείσει τη στρόφιγγα στη ρευστότητα που λαμβάνουν οι ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ και το ELA. Δεν είναι αδύνατον κάτι τέτοιο. Ισοδυναμεί όμως με άμεση εκπαραθύρωση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και γρήγορη αποδόμηση της τελευταίας. Πεποίθησή μου είναι ότι αν μπορούσαν να είχαν ακρωτηριάσει την Ελλάδα θα το είχαν κάνει. Ότι θα το κάνουν ό,τι και να κάνουμε εμείς. Από το 2010 όμως επιχειρηματολογώ ότι οι γερμανοί ιθύνοντες ξέρουν πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον χωρίς να καταρρεύσει η Ευρωζώνη.
Αν μάλιστα η ελληνική κυβέρνηση προβεί στις τρεις πιο πάνω μετριοπαθείς ανακοινώσεις, είναι αδύνατον (τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά) να περάσει από το ΔΣ της ΕΚΤ η απόφαση διακοπής του ELA για τις ελληνικές τράπεζες. Απλά δεν θα το τολμήσουν σε μια περίοδο όπου οι αναπτυσσόμενες οικονομίες τελούν υπό πανικό και οι ΗΠΑ, η ΕΕ κ.λπ. κρατούν τις αναπνοές τους. Οπότε, ο χρόνος θα τρέχει πραγματικά υπέρ της χώρας μας αλλά και υπέρ της Ευρωζώνης. Κακά τα ψέματα: όσο καθυστερούν να λύσουν τον δήθεν γρίφο του «ελληνικού προβλήματος» τόσο επιμηκύνεται καταστροφικά η Κρίση του Ευρώ. Θα είναι δώρο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη η πιο πάνω τριπλή απειλή καθώς θα αναγκάσει το Βερολίνο να αποδράσει από μια Άρνηση που κάνει κακό όχι μόνο στον λαό μας αλλά στην ευρωπαϊκή ιδέα γενικότερα.
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Ρ. Μοχαντάμ: Όχι στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είπε η ΕΚΤ στο ΔΝΤ


 Όπως αναφέρει σημερινό δημοσίευμα της Agence Europe, o αξιωματούχος του ΔΝΤ ανέφερε την Τρίτη 28 Ιανουαρίου, στο πλαίσιο κλειστής συνεδρίασης της επιτροπής οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι η ευρωζώνη περίμενε, πριν παρέμβει, μέχρις ότου οι χώρες που αντιμετώπιζαν δημοσιονομικές δυσκολίες να βρεθούν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Σύμφωνα με τον Moχαντάμ, τα κράτη μέλη άφησαν ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα να περάσει πριν να αναλάβουν δράση καθώς δεν γνώριζαν τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης.
Σχολιάζοντας την περίπτωση της Ελλάδας, ο ίδιος ανέφερε ότι το 2010, το ΔΝΤ ζήτησε την άμεση αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, αλλά η ΕΚΤ διαφώνησε με την ιδέα. Ως προς την Ιρλανδία, δήλωσε ότι το ΔΝΤ είχε υποστηρίξει το αίτημα της ιρλανδικής κυβέρνησης για εκ των έσω συμμετοχή στη διάσωση του ιρλανδικού τραπεζικού συστήματος των ομολογιούχων με σημαντικά χαρτοφυλάκια. Η ΕΚΤ όμως ήταν αντίθετη. Ο Moχαντάμ ανέφερε ότι τα μέτρα λιτότητας θα ήταν πολύ ελαφρύτερα αν είχε προτιμηθεί η επιλογή αυτή. Σε σχέση με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, δήλωσε επίσης ότι το ΔΝΤ είχε προτείνει λύσεις, αλλά αυτές δεν είχαν την υποστήριξη της πλειοψηφίας. Οι λύσεις που προκρίθηκαν, τελικά δεν ήταν οι καλύτερες, κατά την άποψη του Ταμείου. 

Τσίπρας από Παρίσι: Πρέπει να επανιδρύσουμε την Ευρώπη (ΕΠΙΚΑΙΡΑ)


''Σήμερα πρέπει να επανιδρύσουμε την Ευρώπη, γκρεμίζοντας αυτό το νέο τείχος της διαίρεσης, ανάμεσα στον πλούσιο Βορρά με τα εμπορικά πλεονάσματα και το φτωχό Νότο με τα εμπορικά ελλείμματα. Ανάμεσα σε δανειστές και δανειζόμενους''.

Κάλεσε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να εργασθούν για «μια δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική Ευρώπη» με βάση έξι προτεραιότητες:
- Τον άμεσο τερματισμό της λιτότητας και την ακύρωση των Μνημονίων.
- Τη δημοκρατική αναθεμελίωση της ευρωζώνης, ώστε να γίνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δανειστής ύστατης καταφυγής, όχι μόνο για τις τράπεζες, αλλά και για τα κράτη.
- Μια Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για το Χρέος, για συλλογική και αλληλέγγυα λύση.
- Ένα ευρωπαϊκό «New Deal», για την ισόρροπη και βιώσιμη ανάπτυξη της ηπείρου.
- Τον οικολογικό μετασχηματισμό της παραγωγικής διαδικασίας.
- Τη μεταρρύθμιση του ευρωπαϊκού πλαισίου για τη μετανάστευση.



«Νομίζω ότι όλο και περισσότεροι στην Ευρώπη συνειδητοποιούν ότι η Ελλάδα είναι μια περίπτωση προς αποφυγή. Ότι το πρόγραμμα λιτότητας έχει αποτύχει παταγωδώς. Ότι πρέπει να υπάρξει ριζικός επαναπροσανατολισμός του ελληνικού προβλήματος, γιατί το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι μια ξεχωριστή περίπτωση, είναι μέρος του συνολικού ευρωπαϊκού προβλήματος», τόνισε και πρόσθεσε ότι αυτό έχει γίνει ιδιαίτερα συνειδητό τελευταία.

Ο κ. Τσίπρας ανέφερε ότι «αυτό που όλοι συνειδητοποιούν είναι ότι ύστερα από τρία διαδοχικά προγράμματα διάσωσης, το χρέος έχει εκτοξευθεί από το 120% του ΑΕΠ στο 175% τώρα, η ανεργία έχει φθάσει σε μη παραδεκτά επίπεδα για ευρωπαϊκή χώρα και η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού βρίσκεται στην ανέχεια τη φτώχεια, την ανθρωπιστική κρίση. Την ίδια στιγμή μας λένε να συνεχίζουμε να παίρνουμε δάνεια, πάνω στα προηγούμενα δάνεια που δεν μπορούμε να αποπληρώσουμε», είπε. «Η λύση για την Ελλάδα δεν είναι περισσότερα δάνεια και περισσότερο χρέος, αλλά λιγότερα δάνεια και λιγότερο χρέος. Η λύση είναι η διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους μέσα από μια ευρωπαϊκή Διάσκεψη που θα αποφασίσει για το μέλλον της ευρωζώνης, καθώς και η αλλαγή στρατηγικής στη θέση της λιτότητας που», όπως τόνισε, θα βασίζεται σε τρείς άξονες: Στην τόνωση της ενεργού ζήτησης, στην αναδιανομή του πλούτου και στην παραγωγική ανασυγκρότηση.

Με άλλα λόγια, είπε, χρειάζεται διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και ένα «New Deal» που δεν θα αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά το σύνολο της Ευρώπης.

Βιβλιοπαρουσίαση: Έθνος και θεσμοί στα χρόνια της Τουρκοκρατίας (5-2-14)

DiamantisΑ3afisa

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις παρουσιάζουν την Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου στις 19:00 το βιβλίο του Απόστολου Διαμαντή, Έθνος και θεσμοί στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, η κανονιστική εκτροπή στην ελληνική ιστοριογραφία. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι Μιχάλης Μερακλής, καθηγητής λαογραφίας, Σταύρος Περεντίδης, καθ. στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Βάσιας Τσοκόπουλος, ιστορικός και ο συγγραφέας του βιβλίου. Συντονιστής ο Γιώργος Καραμπελιάς. Στο χώρο πολιτισμού και πολιτικής του Άρδην, Ξενοφώντος 4, 6ος όροφος, πλ. Συντάγματος.

"Πόρτα" από την Ελβετίδα ΥΠΟΙΚ για τη φορολόγηση καταθέσεων Ελλήνων

Süddeutsche Zeitung: Η Ελλάδα χρειάζεται "αλλαγή υποδείγματος"


Η ακριβής διατύπωση στο έγγραφο είναι ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί μόνο με χρήματα» και δεδομένου ότι οι Έλληνες δεν είναι σε θέση μόνοι τους να επιτύχουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, χρειάζεται μια «αλλαγή υποδείγματος» στην ακολουθούμενη πολιτική διάσωσης με μετατόπιση του κέντρου βάρους από την ποσοτική στην ποιοτική διάσταση. Αυτό πρακτικά μεταφράζεται στην πρόθεση του Βερολίνου να μην περιοριστεί στη συγκρότηση κάποιου αναπτυξιακού ταμείου, αλλά να αναπτύξει εντατικότερη δραστηριότητα σε ζητήματα που άπτονται περιφερειακών ταμείων ή ελληνογερμανικής συνέργειας σε ζητήματα που σχετίζονται με τους νέους και πρωτίστως, στην ανάπτυξη μιας πιο αποτελεσματικής φορολογικής διοίκησης.

Γερμανός καθηγητής κατακεραυνώνει τα Μνημόνια: Η «δημοσιονομική σταθερότητα» τέθηκε υπεράνω όλων!

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)