Jenna Ellis on the SHOCKING evidence presented to the Georgia State Senate

Η ΚΙΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑ ΣΤΗΝ 3Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΑΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ?

 

Δημήτρης Πατέλης

11 ώρ.  · 

Η Λ.Δ. Κίνας έχει ξεφύγει μακράν στην 3η επιστημονικοτεχνική επανάσταση (και όχι στην αστική αρλούμπα του Νταβός περί "4ης βιομηχανικής επανάστασης") ! Το πρωτότυπο του εδραζόμενου σε φως κβαντικού υπολογιστή Jiuzhang, είναι 100 τρισεκατομμύρια φορές του ισχυρότερου σύγχρονου υπερυπολογιστή και 10 δισεκατομμύρια φορές ταχύτερο του κβαντικού ΗΥ Sycamore της Google. https://www.globaltimes.cn/content/1209006.shtml China’s Jiuzhang secures quantum advantage over Google’s Sycamore, billions of times faster: developer.

22) Ψαλμός ΚΒ΄ (22ος) Κύριος Ποιμένει με

Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.

- ΚΥΡΙΟΣ ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει. 2 εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν, ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με, 3 τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψεν. ὡδήγησέ με ἐπὶ τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. 4 ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ· ἡ ράβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν. 5 ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν, ἐξεναντίας τῶν θλιβόντων με· ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου, καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡσεὶ κράτιστον. 6 καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξει με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν.

Psalm of David 22- Vassilis Tsabropoulos & Nektaria Karantzi

Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. - ΚΥΡΙΟΣ ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει. 2 εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν, ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με, 3 τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψεν. ὡδήγησέ με ἐπὶ τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. 4 ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ· ἡ ράβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν. 5 ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν, ἐξεναντίας τῶν θλιβόντων με· ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου, καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡσεὶ κράτιστον. 6 καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξει με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν.

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ -ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ

Γιώργος Σεφέρης, Παρασκευή 29 Δεκέμβρη 1944

"Μου διηγούνται: Ένας Άγγλος αξιωματικός κι ένας Έλληνας στη γραμμή της μάχης. Απέναντι τους ένας μικρόσωμος εαμίτης πυροβολούσε και σταυροκοποιούνταν πριν από κάθε ριξιά.

- Τι κάνει αυτός; ρώτησε ο Άγγλος.

-Κάνει το σταυρό του και μας πυροβολεί.

-Μα δεν μπορεί, θα είναι κατά λάθος μ' αυτούς.

Ο Έλληνας τον σάρωσε με μια ριπή.

- Κρίμα, είπε ο Άγγλος, στερήσατε, την πατρίδας σας από κάποιον που θα γίνουνταν καλός πολίτης"

(Γ.Σεφέρης, Μέρες Δ', σελ.381,382).

Κων/νος Τσάτσος- Εκ βαθέων

Μάνος Χατζιδάκις:

“Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν αντίδραση των κομμουνιστών (…) Ήταν η αγανάκτηση των παιδιών της γαλαρίας που βλέπαν τους συντρόφους τους και τα όνειρά τους στα φέρετρα από σφαίρες που ρίξαν δωσίλογοι και φασίστες φορώντας γαλάζιους μανδύες εθνικοφροσύνης. Και όλα αυτά τα ελληνικά αποβράσματα με την επίσημη στήριξη του νεαρού τότε κράτους είχανε έναν εχθρό: την ψυχή των παιδιών της γαλαρίας. Εκατομμύρια ελληνικά παιδιά που πίστεψαν στην απελευθέρωση αλλά βρέθηκαν ευθύς αμέσως απέναντι στον ίδιο χωροφύλακα, στον ίδιο δικαστή, στα ίδια ανάλγητα πρόσωπα που αντιμετώπιζαν πριν λίγο κιόλας χρόνο, όταν ακόμα υπήρχαν Γερμανοί. Ξανάρθαν τα φαντάσματα κι άρχισαν να πλαστογραφούν την Ελληνική Ιστορία. Και τα παιδιά που πολέμησαν κι ονειρεύτηκαν γίνανε παιδιά της γαλαρίας, όσα δεν διώχτηκαν και δεν εξαφανίστηκαν στις φυλακές και στα ξερονήσια του Αιγαίου. Και θέλησαν πριν αποκλειστούν στην γαλαρία τους, να διαμαρτυρηθούν κραυγάζοντας για τελευταία φορά…Κι ύστερα να σωπάσουν-σαράντα χρόνια τώρα(σαράντα χρόνια τα περιέχω μέσα μου και τα δουλεύω για να πω κάποια φορά)…”.

Μάνος Χατζιδάκις

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ '44 ΚΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΦΟΙΒΟΣ

Δεκεμβριανά :Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ - του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

 Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ - του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Η μάχη του Δεκέμβρη του 1944 κράτησε 33 μέρες. Συμμετείχα σε όλη τη διάρκειά τους, στην αρχή ως διμοιρίτης και από τη μάχη του Μακρυγιάννη έως το τέλος ως καπετάνιος του Πρώτου Λόχου τους Πρώτου Τάγματος στο Πρώτο Σύνταγμα του Εφεδρικού ΕΛΑΣ που είχε έδρα του στην Άνω Νέα Σμύρνη.

Ο οπλισμός μας ήταν απλά τουφέκια, χειροβομβίδες και από 2-3 μυδράλια και όλμους σε κάθε διμοιρία. Η εκπαίδευσή μας ήταν στοιχειώδης και ουσιαστικά έγινε στη διάρκεια της Κατοχής και μέσα από τις συγκρούσεις μας με τους Γερμανούς και κυρίως τους ταγματασφαλίτες. Εκεί εφαρμόζουμε την τακτική του ανταρτοπόλεμου αποφεύγοντας τις μετωπικές αντιπαραθέσεις λόγω της συντριπτικής υπεροχής των αντιπάλων μας.

Όμως στα Δεκεμβριανά είχαμε απέναντί μας στον Βρετανικό Στρατό, τους Ινδούς, τους Σχηρ, τους συνεργάτες των Γερμανών, χωροφύλακες και τους "Τσολιάδες", εφοδιασμένους με εικοσαπλάσιο από εμάς εξοπλισμό, καλά εκπαιδευμένους και υποστηριζόμενους από τανκς, αεροπορία και τα κανόνια του αγγλικού στόλου από το Φάληρο. Δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς πόσοι ήμαστε, όμως γενικά η δύναμή μας υπολογιζόταν σε 20.000 σε Αθήνα, Πειραιά και συνοικίες. Ο μόνιμος ΕΛΑΣ ουσιαστικά ήταν απών.

Και όμως εμείς του Εφεδρικού ΕΛΑΣ δείξαμε ότι είχαμε τη δύναμη όχι μόνο να αντισταθούμε αλλά και να ρίξουμε τους Εγγλέζους στη θάλασσα τις πρώτες δέκα μέρες, εάν το Π.Γ. του ΚΚΕ δεν μας εμπόδιζε. Ο λόγος που δεν μας άφησαν ήταν ότι εξακολουθούσαν να θεωρούν τους Άγγλους συμμάχους και γι΄αυτό είχαμε τη ρητή εντολή να μην πυροβολούμε τους Άγγλους στρατιώτες έως τις 22 του μηνός, τη στιγμή που εκείνοι ξεκίνησαν από την αρχή των συγκρούσεων τις δικές τους επιθέσεις.

Σ΄αυτές τις εντολές του Π.Γ. που έφταναν σε μας μέσω της αχτιδικής επιτροπής στην Καλλιθέα, ήμουν προσωπικά μάρτυρας, μιας και αποτελούσα συχνά το σύνδεσμο ανάμεσα στο Σύνταγμά μας και στην Καθοδήγηση της Αχτίδας, που βρισκόταν σε συνεχή επαφή με τα μέλη του Π.Γ. Τελικά πολεμούσαμε χωρίς να γνωρίζουμε ποιος είναι ο τελικός μας σκοπός με μόνη εντολή να προχωρήσουμε όσο γίνεται προς το κέντρο της πόλης, όπου είχε την έδρα της η Κυβέρνηση. Για όσους αιχμαλώτους πιάναμε, Έλληνες και Άγγλους, είχαμε την εντολή να τους αφήνουμε ελεύθερους, Και σε ότι αφορά τις σημαντικές πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές προσωπικότητες που γνωρίζαμε ότι ανήκαν στο αντίπαλο στρατόπεδο, δεν υπήρχε καμία απολύτως απόφαση την τύχη τους. Και γενικά υπήρχε η εντύπωση ότι θα έπρεπε να τους αφήσουμε ήσυχους και ασφαλείς. Όπως και έγινε. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι δεν υπήρχε ούτε ίχνος ταξικού-ιδεολογικού αγώνα αλλά μια γενική και θολή αίσθηση ότι ο χαρακτήρας του αγώνα μας δεν ήταν στο βάθος παρά μια διαμαρτυρία και μια εκδίκηση για τα αθώα θύματα της 3ης και 4ης του Δεκέμβρη.

Όσο για την προοπτική της κατάληψης της εξουσίας, δεν υπήρχε ούτε ίχνος σκέψης. Γιατί αν ήταν αυτός ο στόχος τους, γιατί θα κρατούσαν τον Άρη με τους δεκάδες χιλιάδες έμπειρους αντάρτες να ξύνουν αμήχανοι τα γένια τους εκατοντάδες χιλιόμετρα από την Αθήνα, ενώ εκεί υποτίθεται ότι θα κρινόταν η τύχη της Εξουσίας. Εμείς τα αμούστακα παιδάκια θα κρίναμε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα όπως είναι η κατάληψη της Εξουσίας.

Ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών του Εφεδρικού ΕΛ.ΑΣ ήταν περίπου 20 ετών. Ο Συνταγματάρχης ήταν 25, ο Ταγματάρχης 23 και ο Λοχαγός όπως εγώ, 19! Οι σφαίρες μας ήταν μετρημένες, τα ρούχα μας κουρέλια, τα παπούτσια μας σκισμένα, το φαγητό μας στο τέλος ανύπαρκτο. Κρατούσαμε όμως μόνο από πείσμα, ενώ οι απώλειες μας σε νεκρούς και τραυματίες ξεπερνούσαν το 50% των δυνάμεων μας. Και επειδή ανέφερα τραυματίες οι περισσότεροι πέθαιναν ξαπλωμένοι στο χώμα αβοήθητοι, με τη βροχή και το χιόνι να σκεπάζουν τους βόγγους και τις πληγές τους.

Όσοι πιανόταν, σκοτωνόταν επί τόπου. Στα σπίτια μέσα αποφεύγαμε να μπαίνουμε για να μην …ενοχλήσουμε. Οι πιο πολλοί στο λόχο μου ήμαστε τελειόφοιτοι γυμνασίου και φοιτητές. Είχαμε ιδανικά. Αγαπούσαμε τους ανθρώπους. Στη Νέα Σμύρνη πιάσαμε 200 αστυνομικούς, όλοι πήγαν στα σπίτια τους. Τον αστυνόμο της Ασφάλειας τον πήγα ό ίδιος στο δικό του. Μετά τέσσερα χρόνια όμως ήρθε ο ίδιος και με συνέλαβε στο σπίτι μου. Τέτοιοι ήμασταν εμείς. Ίσως βλάκες .. Πιθανόν, γιατί ζούσαμε με τη σκέψη μας σε μια διαφορετική Ελλάδα. Που όσοι τη ζήσαμε τότε, αλλά δυστυχώς επιζήσαμε, μετανιώνουμε κάθε στιγμή γι΄αυτό το κακό που μας βρήκε.

Στις συνοικίες που ελέγχαμε, γνωρίζαμε όπως είπα που κάθεται ο α και ο β σημαντικός πολιτικός, στρατιωτικός ή οικονομικός παράγοντας. Που ανήκει και ποιον ρόλο θα έπαιζε σε περίπτωση που θα βρισκόταν στη δική μας τη θέση. Και όμως δεν πειράξαμε ούτε μία τρίχα του κεφαλιού τους. Γιατί να το κάναμε άλλωστε; Μήπως το κόμμα μας είχε στόχο την κόκκινη εξουσία, όπως μας κατηγορούν, μέσα στην οποία οι πρώτοι που θα έπρεπε να εξοντωθούν βρισκόταν τότε κάτω από την απόλυτη κυριαρχία μας; Και φυσικά όταν οι κύριοι αυτοί απέκτησαν εξουσία και δύναμη κι εμείς βρεθήκαμε γυμνοί στα χέρια τους, μας πετσοκόψαμε για το ευχαριστώ Κι από πάνω μας γεμίσανε με λάσπη, ότι δήθεν ήμασταν σφαγείς ενώ απλούστατα ήμασταν ηλίθιοι γιατί εξακολουθούσαμε να πιστεύουμε μαζί με το κόμμα ότι η Μάχη του Δεκέμβρη δεν ήταν παρά μία παρένθεση και ότι θα ξαναβρίσκαμε με τον Παπανδρέου και τους Άγγλους χάρη στην εθνική ενότητα, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο του Τσώρτσιλ είχαμε πέσει για τα καλά στη μεγάλη παγίδα που μας έστησε για να διαιρεθεί ο λαός μας οριστικά και να οδηγηθούμε στον αδελφοκτόνο πόλεμο.

Ήμασταν ρομαντικοί, αφελείς και ανώριμοι, εύκολα και απλά παιχνιδάκια στα χέρια των ξεσκολισμένων αποικιοκρατών, όπως οι Άγγλοι διπλωμάτες, που διοικούσαν επί αιώνες τη μισή ανθρωπότητα. Και πολύ φοβάμαι ότι αυτό γίνεται και σήμερα, όπως χτες και προχτές για να μη φτάσουμε στο 21.

Η μάχη του Δεκέμβρη με ατσάλωσε πρώτα απ΄όλα ως άνθρωπο, όπως κάθε πόλεμος στον οποίο αναγκάζεται κανείς να πάρει μέρος για να υπερασπίσει τα ιδανικά του. Κάθε στιγμή είχα τη βεβαιότητα ότι υπερασπίζομαι τον ελληνικό λαό στην συντριπτική του πλειοψηφία, πράγμα που διαπίστωνα στην πράξη, γιατί κυριολεκτικά εμείς οι μαχητές του ΕΛ.ΑΣ κολυμπούσαμε μέσα στην αγάπη του λαού.

Άλλωστε, πως μπορέσαμε να αντέξουμε 33 ολόκληρες μέρες τους Βρετανούς, τα τανκς, τα αεροπλάνα, τους όλμους που μας τυλίγανε σε κάθε μάχη μέσα σε μια πύρινη κόλαση, αν δεν είχαμε τη φανατική συμπαράσταση του συνόλου του λαού μας, όπου κι αν βρισκόμαστε.

Μου είναι αδύνατο να περιγράψω τις εκδηλώσεις αγάπης που δεχόμασταν, όχι μόνο στα φτωχόσπιτα και τις παράγκες αλλά και στα αστικά σπίτια, όπου όλοι ήταν πρόθυμοι να μας συμπαρασταθούν με κάθε τρόπο. Και αυτό ατσάλωνε το χαρακτήρα μου, τη θέλησή μου και την πίστη μου στον αληθινό ελληνικό λαό. Και γι΄αυτό άλλωστε από τότε αποφάσισα να του αφιερώσω τη ζωή μου και το έργο μου χωρίς ποτέ να παρεκκλίνω από το δρόμο που χάραξα. Όλα τα υπόλοιπα που υποχρεώθηκα να κάνω ήταν ασήμαντα μπροστά στον χαλύβδινο άξονα που δημιούργησε μέσα μου ό Μεγάλος Δεκέμβρης.

Ήξερα όμως πως ο άξονας αυτός έβγαινε μέσα από την πεποίθησή μου ότι, ανάμεσα στο 1940 και στο 1945, γεννήθηκε ένας άλλος, καινούργιος διαφορετικός ελληνικός λαός, όπως τον είχα πλάσει μέσα στη φαντασία μου διαβάζοντας και ακούγοντας για τις κορυφαίες εποχές των Ελλήνων από την αρχαιότητα έως τους Βαλκανικούς πολέμους. Το ΕΑΜ ήταν για μένα μία τέτοια μεγάλη, μοναδική στιγμή με ένα λαό ελεύθερο και συγχρόνως επικίνδυνο για όσους είχαν πιστέψει - όπως οι Άγγλοι - ότι είχαν έως τότε να κάνουν με ανθρωπάκια που τρέμανε μπροστά στην εξουσία. Και για να μην πολυλογώ, όρμησα με το κεφάλι ψηλά μέσα στο καμίνι- από τα Δεκεμβριανά ως σήμερα- χτυπώντας με όσες δυνάμεις διέθετα τον ίδιο εχθρό που πολέμησα στον Μεγάλο Δεκέμβρη και που εξακολουθεί έως σήμερα να μας φοβάται και να μας υπολογίζει , γιατί αυτός μόνο ξέρει ότι αυτός ο γίγας λαός, που τόσο καλά γνώρισε στις μάχες του Δεκέμβρη, παραμένει ζωντανός, έτοιμος να ξαναδείξει το ωραίο του πρόσωπο στην πρώτη ευκαιρία που θα βρεθεί μπροστά τους.

Φωτ.: Ο 19 χρονος Μίκης Θεοδωράκης στο συλλαλητήριο της πλατείας Συντάγματος κρατώντας μια Ελληνική σημαία βουτηγμένη στο αίμα, στις 3 Δεκεμβρίου του 1944.

Πηγή: Θεοδωρακισμός

Why is he Waiting?

Η ΚΙΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΟ(11+)- Gordon Chang: China Election Interference; Paid Propaganda in US Media; ...

ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ? Trump: GA. election vid shows cheating, Gov. urges signature audit; Elec...

Δεκεμβριανά: Τα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στην Αθήνα πριν από 76 χρόνια: Stelios Frang

 Stelios Frang 

Δεκεμβριανά: Τα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στην Αθήνα πριν από 76 χρόνια: http://sfrang2.blogspot.gr/2007/12/i_07.html

Δημήτρης Πατέλης- Πως φτάσαμε στον Δεκέμβρη και στη Βάρκιζα;

Δημήτρης Πατέλης

21 λ. 

 · 

Πως φτάσαμε στον Δεκέμβρη και στη Βάρκιζα; Από το αρχείο της Κομμουνιστικής Διεθνούς στη Μόσχα. Υλικά που εκδόθηκαν ως "1931-1944 φάκελος Ελλάς. Τα αρχεία των μυστικών σοβιετικών υπηρεσιών". Μετάφρ. Δ. Πατέλης, Π. Ματέρη. Εκδ. Α.Α. Λιβάνη, 1993 [εξαντλημένο] διαθέσιμο: https://vivlio2ebook.blogspot.com/2012/10/1931-1944.html Αντί προλόγου (Δ. Πατέλη). https://ilhs-org.net/gr/fakelos_ellas_1931-1944.htm 1931-1944. ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΛΛΑΣ. ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Ποικίλα είναι τα συναισθήματα και οι αντιδράσεις που μπορεί να προκαλέσει στον αναγνώστη το υλικό αυτό που προέρχεται από το μέχρι πρότινος απροσπέλαστο και ιδιότυπα προσπελά­σιμο σήμερα αρχείο της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομουνι­στικής Διεθνούς και του Γκεόργκι Δημητρώφ. Πρόκειται, αναμ­φίβολα, για ανεκτίμητης αξίας αρχειακό υλικό.

Όπως ανέφερε στο εισαγωγικό σημείωμα ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, ο οποίος ανακάλυψε τα ντοκου­μέντα, οι δυσκολίες που συναντά ο ερευνητής που επιθυμεί να προσεγγίσει τέτοιου είδους αρχεία στην τέως ΕΣΣΔείναι τερά­στιες. Το αρχείο αυτό περιλαμβάνει αρκετά χειρόγραφα, αλλά και πολλά έγγραφα που τεχνικοί είτε διοικητικοί λόγοι δεν επέτρε­ψαν να φωτοτυπηθούν και χρειάστηκε να αντιγραφούν βιαστικά από τα πρωτότυπα με το χέρι... Σε αυτές τις περιπτώσεις η αυ­στηρή διακρίβωση του περιεχομένου των εγγράφων —απαραίτη­τη προϋπόθεση για την πιστή μετάφραση τους— απαιτούσε μιαν επίπονη και ιδιότυπη μαιευτική μέθοδο με τη βοήθεια των συμ­φραζομένων και την αντιπαραβολή με αμέσως ή εμμέσως συν­δεόμενες με αυτό ιστορικές πηγές και πληροφορίες. Ανακύ­πτουν, λοιπόν, κατ' αρχήν ερωτήματα επιστημονικής (και όχι μό­νο) δεοντολογίας. Σε ποιο βαθμό, δηλαδή, το διαθέσιμο αρχειακό υλικό είναι πλήρες και αξιόπιστο.

Η αυθεντικότητα, η ιστορική σημασία αλλά και η επικαιρότητα των ντοκουμέντων μας οδήγησαν μαζί με τον εκδότη στην από­φαση να προχωρήσουμε προς το παρόν στη δημοσίευση των εγγράφων που βρίσκονται στη διάθεση μας, ελπίζοντας —αν το επιτρέψουν οι συνθήκες— να δοθεί μια συνέχεια, ώστε να εκδο­θούν αργότερα όλα τα υλικά του εν λόγω αρχείου.

Η δημοσίευση του υλικού αυτού του τόμου δε συνιστά μιαν ακόμα σκανδαλοθηρικού χαρακτήρα λαθροχειρία ιδιοτελών μι­κροκομματικών σκοπιμοτήτων, αλλά ούτε και εφήμερης, συγκυριακής σημασίας δημοσιογραφική αποκάλυψη που αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό του αμβλυμένουπλέον από τον καταιγισμό πληροφόρησης αισθητήριου του αναγνωστικού κοινού, παρά το γεγονός ότι αποτελεί αυτό που στη δημοσιογραφική γλώσσα λέ­γεται «είδηση».

Πρόκειται για υλικά που προορίζονται κατ' εξοχήν για νηφά­λια μελέτη και στοχασμό πάνω σε μία από τις πιο κρίσιμες, πε­ρίπλοκες και αμφιλεγόμενες περιόδους της ιστορίας της χώρας μας, η γνώση της οποίας εμποδίζεται διαρκώς μέχρι σήμερα από τις κυρίαρχες ιδεοληπτικού χαρακτήρα προσεγγίσεις της. Οι κα­τά καιρούς εργαλειακάεπιλεκτικές «ερμηνείες» της ιστορίας από διάφορους ιθύνοντες, δημιουργούν τελικά την εντύπωση ότι στη συνείδηση των πολιτών της η Ελλάδα προβάλλει ως χώρα με απρόβλεπτο παρελθόν...

Τα έγγραφα του αρχείου της Κομιντέρνφωτίζουν την ιστορία της περιόδου αυτής κάτω από ένα ιδιότυπο πρίσμα. Πρόκειται για ντοκουμέντα που αναφέρονται σε ένα ευρύτατο φάσμα πο­λιτικών, στρατιωτικών, κοινωνικών, οικονομικών κλπ. ζητημάτων. Από την άμεση καθημερινότητα (π.χ. την ανάγκη του φυλακισμέ­νου ηγέτη του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη για τρόφιμα και ρουχισμό) μέχρι τις γεωπολιτικές στρατηγικές. Γι' αυτό και προσφέρονται για διαφόρων ειδών και επιπέδου αναγνώσεις·, από την άντληση πληροφορίας για τα γεγονότα (πρόσωπα, πράγματα, καταστά­σεις) στα οποία ρητά αναφέρονται, μέχρι την ανασύσταση της ατμόσφαιρας της εποχής μέσα από το ύφος, τον τρόπο και το χαρακτήρα του λόγου τους, αλλά και των αποσιωπήσεων τους. Χρειάζεται λοιπόν να ενταχθούν οργανικά στο ιστορικό τους πλαίσιο για να καταταχθούν και για να φωτίσουν την ιστορική μας γνώση, εμπλουτίζοντας τη με κάποιες άγνωστες μέχρι τώρα πληροφορίες.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο κυρίως ζητήματα που θίγονται σε μερικά έγγραφα.

Το πρώτο αφορά το «εθνικό» μας πρόβλημα: το Μακεδονικό. Ένα ζήτημα που αποτελούσε και τότε «μήλο της Έριδος» σ' αυτό τον κόμβο διαπλοκής μικρό- και μακρο-γεωπολιτικών και ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, εμφύλιων, διεθνικών και διακρα­τικών συρράξεων που λέγεται Βαλκάνια. Μεταξύ των μαχόμενων τότε για την απελευθέρωση των χωρών τους αριστερών δυνά­μεων Ελλάδας, Βουλγαρίας και Γιουγκοσλαβίας δημιουργούνται διαφορές και αντιθέσεις που συνδέονται με τον εκάστοτε τρόπο συσχέτισης εθνικών, εθνικιστικών και διεθνιστικών τάσεων στις στρατηγικές και τακτικές που υιοθετούσαν. Γεγονός αδιαμφι­σβήτητο, που επιβεβαιώνεται και από το αρχείο Δημητρώφ, είναι η ανυποχώρητη στάση της τότε ηγεσίας του ΚΚΕ και του ΕΑΜ/ ΕΛΑΣέναντι των ξένων συντρόφων τους. Επικαλούμενοι τις ση­μαντικές εθνολογικές αλλαγές που επέφερε στη σύνθεση του πληθυσμού της ελληνικής Μακεδονίας η ανταλλαγή πληθυσμών που πραγματοποιήθηκε μετά τη συνθήκη της Λοζάνης στο διά­στημα του Μεσοπολέμου, προασπίζονται σθεναρά την εθνική ενότητα που επαγγέλλονται και ως ένα βαθμό έχουν επιτύχει, χωρίς να διστάζουν, όταν χρειάζεται, να χρησιμοποιήσουν και ένοπλη βία.

Εκείνο όμως που συνήθως διαφεύγει (ιδιαίτερα στις μέρες μας) είναι η συνδεόμενη με αυτή τη μεταφυσική προσήλωση στη στρατηγική της «εθνικής ενότητας» αδικαιολόγητη υποχωρητικό­τητα και η διαρκής διολίσθηση στις έντεχνα κλιμακούμενες από τους κατ' εξοχήν φορείς της «εθνικοφροσύνης» και τους ξένους προστάτες τους παγίδες, μέχρι την ολοσχερή συντριβή του μεγά­λου κινήματος της Αριστεράς. Και σ' αυτό το θέμα έχουν πολλά να μας προσφέρουν τα ντοκουμέντα του αρχείου της ΚΑ.

Το δεύτερο ζήτημα συνδέεται με την εκπληκτική δραστηριό­τητα των μυστικών υπηρεσιών της ΕΣΣΔ κατά τον πόλεμο, που θα διαπιστώσει ο αναγνώστης στα έγγραφα 24, 30 και 39'. Το έγγραφο 24, ένα τηλεγράφημα του πρωθυπουργού της κυβέρνη­σης του Καΐρου Τσουδερού προς τον Κανελλόπουλο, είναι ενδει­κτικό τόσο για τη δουλοπρεπή στάση της εν λόγω κυβέρνησης έναντι του... προϊσταμένου της Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών Ίντεν, όσο και για τις βλέψεις της μετά την απελευθέρωση.

Το έγγραφο 30 φανερώνει ότι οι σοβιετικές Αρχές γνώριζαν το περιεχόμενο των συνομιλιών του Βρετανού πρεσβευτή στην ελ­ληνική Κυβέρνηση του Καΐρου Λίπερ(13-14 Μαΐου 1944). Γνώ­ριζαν δηλαδή με ακρίβεια το σενάριο, το σκηνικό και τη μεθόδευ­ση, από τους Βρετανούς και τα φερέφωνα τους, της σταδιακής εξόντωσης του κινήματος του ΕΑΜαρκετά πριν από την υπο­γραφή της Συμφωνίας του Λιβάνου!

Στο έγγραφο 39 (Αναφορά Φίτιν προς Δημητρώφ από 27-9-44) απαριθμούνται με εκπληκτική ακρίβεια οι κινήσεις στις οποίες θα αρχίσουν να προβαίνουν οι Βρετανοί και οι Έλληνες εγκάθετοί τους για την επιβολή μιας δεύτερης κατοχής στην Ελλάδα, για τη διάλυση τον ΕΑΜ με τη βοήθεια των «Ταγμάτων Ασφαλείας» που δημιούργησαν οι Γερμανοί κατακτητές!

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι στις κρίσιμες καμπές τον αγώνα της Αντίστασης και στις παραμονές τον Εμφυλίου, οι σοβιετικές Αρ­χές γνώριζαν καλά τα επόμενα βήματα των αντιπάλων του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, ενώ είναι αμφίβολο το αν και κατά πόσο ενημέ­ρωναν για αυτά τους Έλληνες συντρόφους τους.

Το ερώτημα που ανακύπτει εδώ δεν αφορά και τόσο την αποτίμηση-αξιολόγηση της συμπεριφοράς των ηγετών της τότε ΕΣΣΔ και της Ελληνικής Αριστεράς ούτε και τον επιμερισμό των ευθυνών για τις μετέπειτα τραγικές εξελίξεις (χωρίς να υποτιμά­ται η υποκειμενική και ηθική πλευρά των ενεργειών). Αν περιο­ριστούμε σε αυτή την πλευρά, μάλλον θα παραμείνουμε εκ των πραγμάτων προσκολλημένοι σε μια στατική και τελεολογική αντι­μετώπιση των γεγονότων. Εκείνο που χρειάζεται είναι η αναζή­τηση εκείνων των βαθύτερων και κάθε άλλο παρά προφανών αιτίων, εκείνων των «μηχανισμών» που οδήγησαν αυτή τη δυνα­μική διαδικασία διαπλοκής διεθνών και εθνικών συσχετισμών δυ­νάμεων, μέσα από ένα ολόκληρο φάσμα δυνατοτήτων, στη γνω­στή της έκβαση. Η γνώση που θα αποκομίσουμε κατ' αυτό τον τρόπο θα μας βοηθήσει να προσεγγίσουμε διαφορετικά το πιο πρόσφατο παρελθόν, το παρόν, αλλά και το μέλλον, αν φυσικά μας ενδιαφέρει κάτι παραπάνω από το ρόλο του απλού θεατή της ιστορίας.

Δημήτρης Σ. Πατέλης

9 Μαρτίου 1993

Η ταξινόμηση και η αρίθμηση των εγγράφων έγινε με χρονολογική σειρά. (Σ.Τ.Μ.)

U.S. Military vs CIA: Fight over Frankfurt Dominion Server | Wide Angle ...