Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017

Νάνος Βαλαωρίτης (Nanos Valaoritis)

Ο Costas Tsiantis κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη Νάνος Βαλαωρίτης (Nanos Valaoritis).
2 ώρες
Νάνος Βαλαωρίτης (Nanos Valaoritis)
2 ώρες
Με τον Ελληνιστη και μεταφραστη του Εγγονοπουλου @Martin McKinsey και την κορη μου @Katerina Valaoritis σε μια φωτογραφια για τα γενεθλια μου.

Σχόλια
Costas Tsiantis Χρόνια Πολλα, μαζί με το θαυμασμό, το σεβασμό και την αγάπη μας!
Costas Tsiantis Στον Martin McKinsey μεταφραστή και ερευνητή των υποκείμενων νοημάτων που συνδέουν χώρες και λαούς τη βαθιά μας εκτίμηση!

Resistance: this is a coup!

Η τελευταία πράξη του ελληνικού δράματος, Vassilis Viliardos

Η τελευταία πράξη του ελληνικού δράματος: Όσον αφορά τώρα το ευρώ, έχουμε την εντύπωση ότι δεν θα μας ανήκει για πολύ ακόμη, πιθανολογώντας πως η Ευρωζώνη θα επαναφέρει στην επικαιρότητα το «μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών ΙΙ» - ο οποίος είναι ουσιαστικά ο διάδοχος του ευρωπαϊκού συστήματος συναλλαγματικών ισοτιμιών που υιοθετήθηκε το 1979.

ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

http://www.hba.gr/5Ekdosis/UplPDFs//deltia/2_2003/151-169.pdf

«ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ» -ΚΙ ΟΧΙ «ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΝΟΜΙΣΜΑ»

Ο Costas Tsiantis κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Γιάνης Βαρουφάκης.
9 λεπτά
''Επέτειος του μεγαλειώδους δημοψηφίσματος σήμερα και η τρόικα εσωτερικού κάνει, άλλη μια φορά, ό,τι μπορεί να αμαυρώσει την θύμηση εκείνης της γιορτής της δημοκρατίας νομιμοποιώντας τον παραγκωνισμό του 62% του ελληνικού λαού που τόλμησε να πει ΟΧΙ.
Άλλη μια φορά, το επίσημο όργανο της τρόικας εσωτερικού, η Καθημερινή, επιλέγει την επέτειο του δημοψηφίσματος για να πείσει το κοινό της πως η καταστροφή της χώρας ήταν η μόνη εναλλακτική της μετατροπής του ΟΧΙ σε ΝΑΙ.
Επέτειος Δημοψηφίσματος: οι επετειακές διαστρεβλώσεις επιβεβαίωση της σημασίας του παράλληλου συστήματος πληρωμών.
Σχόλια
Costas Tsiantis «ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ» ΚΙ ΟΧΙ «ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΝΟΜΙΣΜΑ».. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ:   ''Πίστευα και πιστεύω, όπως πιστεύουν πολλοί άλλοι σοβαροί αναλυτές π.χ. ο Wolfgang Munchau των Financial Times, ότι η ενεργοποίηση του παράλληλου συστήματος πληρωμών ήταν σαφώς καλύτερη επιλογή για την συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων, και για την χώρα μακροπρόθεσμα, από τον ζουρλομανδύα ενός ακόμα Μνημονίου, και όσων άλλων έπονται.''

Ομολογία του συμβούλου του Τσακαλώτου για παράλληλο νόμισμα το 2015

http://www.capital.gr/oikonomia/3224213/omologia-tou-sumboulou-tou-tsakalotou-gia-parallilo-nomisma-to-2015

Τρίτη 4 Ιουλίου 2017

Ο μεγάλος δικτάτορας GR subs)

TO EVERY SIDE: ABANDON MADNESS AND WORK FOR PEACE.

Σχόλια
Costas Tsiantis STOP PAX-AMERICANA: http://www.presidency.ucsb.edu/ws/?pid=9266

The American Presidency Project contains the most comprehensive collection of resources pertaining to the study of the President of the United States. Compiled by John Woolley and Gerhard Peters

PRESIDENCY.UCSB.EDU

Πως κινδυνεύει να χαθεί η Κύπρος: Αναγκαιότητα αποτελεί η επανατοποθέτηση του Κυπριακού


Του Θέμου Χ. Στοφορόπουλου Στις 8 Φεβρουαρίου 1958, ο Πρέσβης της Ελλάδος στο Λονδίνο πήγε στο Foreign Office και είδε τον Υπουργό Εξωτερικών Selwyn Lloyd. Ο Υπ...
Δείτε περισσότερα


Του Θέμου Χ. Στοφορόπουλου Στις 8 Φεβρουαρίου 1958, ο Πρέσβης της Ελλάδος στο Λονδίνο πήγε στο Foreign Office και είδε τον Υπουργό Εξωτερικών Selwyn…
MIGNATIOU.COM

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Ακρως ορθολογικά και αιτιοκρατικά κινείται η βαρβαρότητα στη δημιουργία του χάους. Μέλλεται όμως να παραμείνει μόνη κι ανίσχυρη. Γιατί μέρα με τη μέρα όλο και περισσότεροι καταλαβαίνουμε πως είμαστε εμείς πιο ισχυροί απέναντί της. Επειδή ο τρόπος να βλέπουμε καθαρά δε μας λείπει και η ισχύς των όπλων μας είναι η εκθετική δύναμη του έρωτα για τη Ζωή που προχωρά και ενώνει τα δισσεκατομύρρια ανθρώπων του πλανήτη. Ας χρησιμοποιήσουμε αυτή μας τη δυνατότητα για να υπάρξουμε.4-7-2017.

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)