ΤΣΑΚΝΗΣ- ΦΤΙΙΞΕ ΚΑΡΔΙΆ ΜΟΥ ΤΟ ΔΚΟ ΣΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Στίχοι:  

Μαριανίνα Κριεζή

Μουσική:  

Διονύσης Τσακνής

1.

Διονύσης Τσακνής & Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου

Φτιάχνουν απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι εσυ που ψάχνεις το κουκί και το ρεβίθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάξε μαζί τους το δικό σου παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό σου παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ’ το, ξαναβρές τo, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

Ξελεύθερώνω την ωραία πεταλούδα
από τη σφραγισμένη γυάλα της
Να σου δανείσει τα φτερά της τα βελούδα
και τα μεγάλα της

Κι αντί να ψάχνεις τριαντάφυλλα στα στήθη
αυτών που χάμω τα πετάξανε
Φτιάξε καρδιά μου
το δικό σου παραμύθι
αλλιώς τη βάψαμε

Φτιάχνω απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Μ’ αυτούς που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι αντί να ψάχνω το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάχνω μαζί σας το δικό μας παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό μας παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ’ το, ξαναβρές το, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

Κατάνυξις: ΡΩΣΙΚΟΣ «ΕΦΙΑΛΤΗΣ» ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΡΩΣΙΚΟΣ «ΕΦΙΑΛΤΗΣ» ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ: Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Έντονη ανησυχία έχει προκαλέσει στην Τουρκία η πληροφορία ότι ...

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΩΝΙΑΣ-Σταύρος Βιδάλης

Ναι

Συνάντηση της Λέσχης "Φίλοι της Αθήνας" προς τιμήν του υποψήφιου Δήμαρχου Αθηναίων Σταύρου Βιδάλη

Αύριο στις 7:00 μ.μ.

στην τοποθεσία Αγια Ειρηνη-Αιολου, Athens, Greece

Μου αρέσει! ·  · Προώθηση · Κοινοποιήστε

Ζουράρις - Νατσιός τι διδάσκεται στα σχολεία

ΑΘΗΝΑ Πυρίκαυστος: ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΣ-ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΣ-ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:Σταύρος Βιδάλης.

ΣΤΟ ΔΙΣΠΗΛΙΟ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΓΡΑΦΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ!!

Παλαιό αλλά ενδιαφέρον.
Από:el.wikipedia.

Πινακίδα του Δισπηλιού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στη πρώτη στήλη μερικά σύμβολα από την πινακίδα (οι άλλες τρεις είναι για σύγκριση)

Η πινακίδα του Δισπηλιού (επίσης γνωστή και ως Κείμενο ή Δίσκος του Δισπηλιού) είναι ένα από τα πολλά αρχαιολογικά ευρήματα στον οικισμό της λίμνης του Δισπηλιού στην Καστοριά. Ο οικισμός ανακαλύφθηκε τυχαία το 1932από τον καθηγητή Αντώνιο Κεραμόπουλο. Το 1992, μετά από 60 χρόνια, ξεκίνησαν αρχαιολογικές ανασκαφές υπό τον καθηγητή προϊστορικής αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Γεώργιο Χουρμουζιάδη.

Σύμφωνα με το Χουρμουζιάδη, η πινακίδα είναι ξύλινη και η χρονολόγηση με C14 έδειξε ότι πρέπει να δημιουργήθηκε στο 5260 π.Χ. Ο οικισμός στην λίμνη της Καστοριάς χρονολογείται ανάμεσα στο 5600 π.Χ. και 4000 π.Χ.

Η πινακίδα, αναφέρει ο Χουρμουζιάδης, φέρει χαράγματα ή σήματα, 'μια προσπάθεια επικοινωνίας του νεολιθικού ανθρώπου που ελπίζουμε κάποτε να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε' παρά γραφή.

Η πρώτη γενικά αποδεκτή καταγεγραμμένη γραφή είναι η σφηνοειδής σουμεριακή γραφή της 3ης χιλιετίας π.Χ.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• Χουρμουζιάδης Γ., 2002, Δισπηλιό, 7500 χρόνια μετά, Θεσσαλονίκη
• Χουρμουζιάδης Γ., 2006, Ανασκαφής Εγκόλπιον, Αθήνα

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• Πινακίδα της Γιούρας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• Επίσημος δικτυακός τόπος των Ανασκαφών Δισπηλιού
• Φωτογραφικό project για τις Ανασκαφές Δισπηλιού
• Συνέντευξη του καθ. Γιώργου Χουρμουζιάδη, 1995
• Συνέντευξη του καθ. Γιώργου Χουρμουζιάδη, 1997
• Συνέντευξη Χουρμουζιάδη και ρεπορτάζ, 1999

Σημείωση.
Χουρμουζιάδης 1997
Ανάσκαμμα.
Λιμναίος πασσαλόκτιστος οικισμός.

Έκθεση Oxfam

Εν μέσω κρίσης, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, ταυτόχρονα αυξάνονται αλματωδώς: κατά 59% από το 2003 ως το τέλος του προηγούμενου χρόνου, αυξήθηκαν όσοι διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία άνω των 30 εκατ. δολαρίων, κατά την εφετινή έκθεση για τον πλούτο της εταιρείας μελετών Knight Frank.

Περίπου 85 άτομα, κατέχουν όσα χρήματα διαθέτουν τα 3,5 δισ. των φτωχότερων στον πλανήτη, αποκάλυψε η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam, τον περασμένο Ιανουάριο, με την έκθεση της, ενώ επισήμανε πως ο μισός παγκόσμιος πλούτος βρίσκεται στα χέρια του 1% του πληθυσμού, το οποίο, μάλιστα, την περίοδο της κρίσης αύξησε τα εισοδήματά του σε 24 από τις 26 χώρες για τις οποίες κρατούνται στοιχεία από το 1980. 

Επτά στους δέκα πλούσιους ζουν σε χώρες όπου η οικονομική ανισότητα αυξήθηκε τα τελευταία 30 χρόνια. Στην Κίνα, στην Πορτογαλία και στις ΗΠΑ, το πλουσιότερο 1% υπερδιπλασίασε το μερίδιό του στο εθνικό εισόδημα από το 1980, ενώ ακόμη και σε χώρες που φημίζονται για το σύστημα ισότητας, όπως η Σουηδία και η Νορβηγία, το μερίδιο των εισοδημάτων που πηγαίνει στο πλουσιότερο 1% αυξήθηκε κατά τουλάχιστον 50%.

Για την Oxfam, η τεράστια ανισότητα οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στη χρηματοπιστωτική απορρύθμιση, στα στρεβλά φορολογικά συστήματα και στους κανονισμούς που διευκολύνουν τη φοροδιαφυγή. Χωρίς ανάληψη ουσιαστικής δράσης από τους πολιτικούς ηγέτες διεθνώς, οι ανισότητες αυτές θα μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Οι λαοί θα πληρώνουν απ’ το υστέρημα, για μεγαλύτερο διάστημα, για να γίνονται κάποιοι από πλούσιοι, πλουσιότεροι…

(Σ. Πάγκαλος-Από το Ενημ. Δελτίο του ΤΕΕ)

Η πλήρης Έκθεση στο:

http://www.thewealthreport.net/resources/thewealthreport2014.pdf  

Μελέτη Η. Μελετόπουλου - Ένα βιβλίο :

                       

D. Agemoglu-J. Robinson, Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη,                                           

                  

                                                του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

    Ένα σπουδαίο βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα [D. Agemoglu-J. Robinson, Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη, μετάφραση Ά. Φιλιππάτος, εκδ. Λιβάνη] εξηγεί, χωρίς να αναφέρεται ρητά στην χώρα μας, τι ακριβώς έχει γίνει και η Ελλάδα παρέμεινε, παρά την ένταξή της στην ΕΕ και τους πακτωλούς χρημάτων, επιδοτήσεων, «πακέτων» κλπ., μία βαθειά υπανάπτυκτη χώρα.

    Οι συγγραφείς (ο πρώτος καθηγητής στο ΜΙΤ και ο δεύτερος στο Harvard) επιστρέφουν στην μεγάλη παράδοση της Πολιτικής Οικονομίας, που συνδέει τα οικονομικά με τα πολιτικά φαινόμενα. Και αποδίδουν την υπανάπτυξη όχι σε γεωγραφικούς, τεχνολογικούς ή πολιτισμικούς παράγοντες, αλλά στον τρόπο διακυβέρνησης και στις επιλογές της άρχουσας πολιτικής τάξης.

    Υποστηρίζουν, έτσι, ότι οι λεγόμενες «ελίτ» των τριτοκοσμικών χωρών παρεμποδίζουν και βραχυκυκλώνουν τις μεταρρυθμίσεις, τις καινοτομίες, την ανάπτυξη της τεχνογνωσίας και την εδραίωση σύγχρονων θεσμών, διότι φοβούνται ότι ένας λαός με ανώτερο κοινωνικό επίπεδο θα αντικαταστήσει τις παρωχημένες αυτές ελίτ με νέες, σύγχρονες και ικανές. Σε ένα περιβάλλον πραγματικά δημοκρατικό και ανοιχτό, θεσμικά σύγχρονο, υποστηρίζουν οι δύο συγγραφείς, θα αναδειχθούν νέες πολιτικές δυνάμεις που θα αντικαταστήσουν τις παλιές.

    Αντιθέτως, σε συνθήκες ελεγχόμενου πολιτικού ανταγωνισμού, πολιτικού μονοπωλίου ή ολιγοπωλίου, διαφθοράς, καταπίεσης, υποβάθμισης της παιδείας, απουσίας κοινωνικής δικαιοσύνης, η ανάπτυξη εμποδίζεται και τα ολιγαρχικά πολιτικά συστήματα διαιωνίζουν την εξουσία τους. Οπότε αυτά αντιστέκονται λυσσαλέα σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού του κράτους και των πολιτικών θεσμών.

    Έχω διατυπώσει από αυτήν εδώ τη στήλη, παλαιότερα, και πριν κυκλοφορήσει το εξαιρετικό αυτό βιβλίο, την άποψη ότι η αναπαραγωγή του φαύλου πολιτικού συστήματος της Μεταπολίτευσης προϋποθέτει την υπανάπτυξη και την απαιδεία της ελληνικής κοινωνίας. Πράγματι, εντυπωσιάζει το γεγονός ότι οι τελευταίες κυβερνήσεις, εντολοδόχες της τρόϊκας, ισοπέδωσαν μισθούς και συντάξεις, αποδόμησαν το κοινωνικό κράτος, επιτέθηκαν με μανία στην ακίνητη περιουσία, κατέστρεψαν την μεσαία τάξη, αλλά αντιστάθηκαν λυσσαλέα σε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση στο κράτος, στην εκπαίδευση και στους πολιτικούς θεσμούς.

    Στα πανεπιστήμια, που στην ουσία είναι ο δυνάμει μηχανισμός εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης της κοινωνίας και της οικονομίας, και που σήμερα είναι κυριολεκτικά πεδία μάχης κομματικών «νεολαιών» τραμπούκων και περιθωριακών στοιχείων, τοποθετήθηκαν παλαιοκομματικοί και απολύτως ελεγχόμενοι από το σύστημα υπουργοί, ώστε να μην αλλάξει απολύτως τίποτα. Στο δημόσιο, στις ΔΕΚΟ, στους κρατικούς οργανισμούς, παίχτηκε από τις μνημονιακές κυβερνήσεις ένα κακοπαιγμένο θέατρο εξαπάτησης των τροϊκανών, ώστε το πελατειακό και κομματικό κράτος να παραμείνει πελατειακό και κομματικό. Η διεφθαρμένη γραφειοκρατία και η απαγορευτική γιά κάθε επενδυτή και γιά κάθε επιχειρηματική πρωτοβουλία φορολογική παράνοια, παρέμειναν ακέραιες.

    Η παραμονή της φαύλης εξουσίας τους προϋποθέτει την διαιώνιση της δικής μας υπανάπτυξης.  

Μαριούπολη: Βίντεο σοκ από την εν ψυχρώ εκτέλεση στη μέση του δρόμου ρωσόφωνων από μισθοφόρους | DefenceNet.gr

Μαριούπολη: Βίντεο σοκ από την εν ψυχρώ εκτέλεση στη μέση του δρόμου ρωσόφωνων από μισθοφόρους.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ (Επίκαιρα)

Σκληρή κριτική από Καμμένο: Παραδίδονται στρατηγικοί τομείς της χώρας σε ξένους

«Αυτό το σχέδιο ξεκίνησε ο Γιώργος Παπανδρέου, το συνέχισε η κυβέρνηση Παπαδήμου και το ολοκληρώνει η κυβέρνηση Σαμαρά»...

Σχέδιο παράδοσης στρατηγικών τομέων της χώρας διαβλέπει ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του επί του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, άσκησε σκληρή κριτική στον πρωθυπουργό και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης για την κυβερνητική πολιτική, κατηγορώντας τους για απαξίωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών.

Όπως είπε ο κ. Καμμένος, την ίδια στιγμή που οι μικροομολογιούχοι αντιμετωπίζονται με τα ΜΑΤ, μεγάλοι κερδοσκόποι αποζημιώνονται, «η Εθνική Τράπεζα παραδίδεται στον Τζορτζ Σόρος» ενώ, όπως είπε, στον Τζον Πόλσον επιδιώκεται να περάσει το 10% της ΕΥΔΑΠ, ώστε να ελέγχει το νερό στην Ελλάδα, καθώς και τα κατασχεμένα από τις τράπεζες σπίτια των Ελλήνων.

«Αυτό το σχέδιο ξεκίνησε ο Γιώργος Παπανδρέου, το συνέχισε η κυβέρνηση Παπαδήμου και το ολοκληρώνει η κυβέρνηση Σαμαρά» ανέφερε και πρόσθεσε πως όταν εκείνος μιλούσε για παιχνίδια με CDS και τις συναντήσεις του Σόρος με τον Παπανδρέου, «μας κατηγορούσαν για σενάρια επιστημονικής φαντασίας».

Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι εξαγγέλλει κάθε χρόνο μια Ελλάδα η οποία δεν υπάρχει: «Λίγες ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές βλέπουμε τον πρωθυπουργό σε ένα τηλεοπτικό σποτ να παρουσιάζει στον ελληνικό λαό την Ελλάδα που εκείνος φαντάζεται. Μιλά για ανάπτυξη και απασχόληση, αλλά η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και δεν την λέμε μόνο εμείς, την ζουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες. Έξι χιλιάδες αυτοκτονίες, δύο εκατομμύρια άνεργοι, τρία εκατομμύρια Ελληνίδες και Έλληνες ανασφάλιστοι».

Ο κ. Καμμένος κατηγόρησε επίσης την κυβέρνηση ότι απαξιώνει τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, αναφέροντας πως η χώρα κυβερνάται με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. «Δημοκρατία σε μια χώρα που άλλα ισχύουν για τους ισχυρούς και άλλα ισχύουν για τους πολίτες. Δημοκρατία σε μια χώρα που αυτό που νομοθετεί η Βουλή είναι συνεχείς ασυλίες σε εκείνους που επιτελούν το έργο της υποταγής της χώρας στους διεθνείς δανειστές» υπογράμμισε.

Ο κ. Καμμένος υποστήριξε ακόμη ότι έρχονται «νέα σκληρά μέτρα» την ίδια στιγμή, που, όπως είπε, δίνεται συνεχώς αμνηστία προς οποιονδήποτε μπορεί να εξετασθεί για σκάνδαλα: «Μέσα σε έξι μήνες έχουν αμνηστευτεί σκάνδαλα δημάρχων, σκάνδαλα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, οι μίζες για εξοπλιστικά, οι διοικήσεις των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά για την υπόθεση των υποβρυχίων-για να καλυφθεί ο κ. Βενιζέλος, αμνηστεύτηκε η Siemens. Τα 2,5 εκατομμύρια που αποφάσισε η εξεταστική επιτροπή για τη Siemens να δοθούν στον ελληνικό λαό, διαγράφηκαν. Ο Χριστοφοράκος παραμένει υπό ασυλία στη Γερμανία και καμία αίτηση δεν γίνεται από την ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να καταθέσει σε ποιους πληρώθηκαν χρήματα».

Ο Πάνος Καμμένος αφού ζήτησε «στάση πληρωμών για ένα δάνειο που ποτέ δεν πήραμε» πρότεινε Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, μηδενικό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης και αφορολόγητο πετρέλαιο για δύο χρόνια στους αγρότες για την ανασυγκρότηση της πρωτογενούς παραγωγής.

Καταλήγοντας τόνισε πως «οι εκλογές της 25ης Μαΐου θα δείξουν ότι υπάρχει νέα μέρα που θα χαράξει για την πατρίδα μας».

ΠΗΓΗ http://www.epikaira.gr/article/skliri-kritiki-apo-kammeno-paradidontai-stratigikoi-tomeis-tisxoras-se-ksenoys

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

Και συ τσούλα των δημίων επιστήμη,

της αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,

και συ πρόστυχη πένα και μολύβι,

του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

Χρέος και Μεφιστοφελής. Του Γιάνη Βαρουφάκη Μερικές σκέψεις για τον ρόλο του χρέους αφιερωμένες στη μνήμη του Τόνι Μπεν. Πηγή: www.lifo.gr

«Η Κόλαση είναι όπου είμαι» λέει ο Μεφιστοφελής (του Μάρλοου) στον Φάουστους όταν εκείνος, αντικρίζοντας τον Πρίγκιπα του Σκότους, αναρωτιέται αν βρίσκεται στην Κόλαση ή αν απλώς ο Μεφιστοφελής τον επισκέπτεται για να απαιτήσει την αποπληρωμή του. Κάπως έτσι νιώθει και ο υπερχρεωμένος: όπου και να πάει, το χρέος του τον ακολουθεί. Χειρότερο ακόμα και από σκιά, τον περικυκλώνει παντού και πάντα. Πηγή: www.lifo.gr

Οι υπερχρεωμένοι, άνθρωποι που ζουν μέσα στη σκιά του «μη βιώσιμου» χρέους, εξαντλούνται και σαν τον Φάουστους τείνουν να αποδεχθούν την υποταγή τους. Γρήγορα χάνουν κάθε ελπίδα και συνηγορούν σε ό,τι τους υπαγορεύει ο πιστωτής. Σε κοινωνίες απόλυτης φτώχειας, η υποταγή τους παίρνει τη μορφή συμφώνου δουλείας – είτε γίνονται οι ίδιοι δούλοι του δανειστή ή του παραχωρούν το παιδί τους σκλάβο σε κάποιο εργοστάσιο παραγωγής π.χ. χαλιών (όπου θα δουλέψει μέχρι να... αποπληρώσει το χρέος των γονιών). Στις δικές μας κοινωνίες η υποταγή παίρνει άλλη μορφή: εκείνη της «συναίνεσης» και υπερψήφισης στις κάλπες πολιτικών που υπαγορεύουν οι δανειστές, ακόμα κι αν αυτές οι πολιτικές (τις οποίες υπερψηφίζουν) αυξάνουν κι άλλο το χρέος τους, σφίγγοντας ακόμα περισσότερο τα λουριά που δένουν το σβέρκο τους. Πηγή: www.lifo.gr

Όπως έλεγε ο Κοντορσέ, το μυστικό της καταπίεσης δεν βρίσκεται στην ισχύ του σατράπη αλλά στον νου του δούλου. Ιδίως μετά την κατάκτηση του δικαιώματος στο εκλέγειν και στο εκλέγεσθαι από όλους, το μέγα ερώτημα ήταν πώς είναι δυνατόν μια ισχνή μειονότητα να καταφέρνει να διατηρεί, συστηματικά, τη δυνατότητα επιβολής επί της συντριπτικής πλειονότητας; Πώς κάνεις τους πολλούς να ψηφίζουν υπέρ πολιτικών και «λύσεων» που διατηρούν την απολυταρχία των πολύ λίγων; 

Ο Τόνι Μπεν, ο Άγγλος ηγέτης της Αριστεράς του Εργατικού Κόμματος που μας άφησε την προηγούμενη βδομάδα, πρόσφερε την εξής απλή απάντηση: «Υπάρχουν δύο τρόποι για να ελέγχεται ένας λαός. Αρχικά τον τρομοκρατείς και, στη συνέχεια, του σπας το ηθικό. Ένα μορφωμένο, υγιές έθνος που σφύζει από αυτοπεποίθηση δεν είναι εύκολο να χειραγωγηθεί. Είναι απίστευτο πως τόσο πολλοί άνθρωποι συναινούν στην κατανομή πλούτου και εξουσίας που τους εξευτελίζει και τους καταδυναστεύει. Όμως συναινούν επειδή είναι φτωχοί, αποκαρδιωμένοι και φοβισμένοι και σε αυτή την ψυχολογική κατάσταση θέλουν να πιστέψουν πως το μη χείρον είναι να συμμορφωθούν προς τις υποδείξεις, ελπίζοντας για το καλύτερο». Πηγή: www.lifo.gr

Από όλα τα όπλα που έχει στη διάθεσή της η ολιγαρχία για να γονατίσει τους πολλούς και να τους κάνει έρμαιά της, το χρέος είναι το ισχυρότερο – όπως γνώριζε πολύ καλά ο Μεφιστοφελής και έμαθε, για κακή του τύχη ο Φάουστους. Πράγματι, την εποχή που η πλειονότητα άρχισε να κατακτά δικαιώματα (π.χ. την ψήφο) το προσωπικό χρέος των πολλών μπήκε σε τροχιά κάμψης. Το χαμηλό και μειούμενο χρέος, ως ποσοστό του εισοδήματος των εργαζομένων και της μεσαίας τάξης, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη που έφερε η δεύτερη βιομηχανική επανάσταση, οδήγησε σε μεγάλες κατακτήσεις: στα εθνικά συστήματα υγείας, στο δικαίωμα στη δύσκολη γνώση, σε συντάξεις και επιδόματα ανεργίας, στην προοδευτική φορολόγηση. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν θα γινόταν αν οι λαϊκές μάζες στην Αγγλία, την Αμερική, την Γαλλία κ.ά. ήταν υπερχρεωμένες. Ο «νταλκάς» του χρέους θα έδινε στους πολύ λίγους τη δυνατότητα να κερδίσουν όλες αυτές τις μάχες. Τις έχασαν επειδή, μετά τον πόλεμο, οι πολλοί απελευθερώθηκαν από το χρέος και μπορούσαν να θεωρούν δεδομένη την έμμισθη εργασία με μισθούς που αυξάνονταν πιο γρήγορα απ' ό,τι οι τιμές (αντανακλώντας την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας).  

Εικονογράφηση: David Shirgley Πηγή: www.lifo.gr

Όλα αυτά άλλαξαν από τη δεκαετία του 1970, όταν ο φόβος της ανεργίας μείωσε τους πραγματικούς μισθούς και τους κρατά από τότε στάσιμους. (Γνωρίζατε ότι στις ΗΠΑ το ωρομίσθιο είναι σήμερα χαμηλότερο σε πραγματικές τιμές απ' ό,τι το 1973;) Κάπου εκεί έγινε η Μεγάλη Υποκατάσταση: αντί για μισθούς, οι πολλοί κλήθηκαν να στηρίξουν το βιοτικό τους επίπεδο εισερχόμενοι στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Πώς; Καταρχάς δανειζόμενοι μέσω πιστωτικών καρτών. Κατόπιν, ποντάροντας στο χρηματιστήριο της αγοράς ακινήτων, με χρήματα που λάμβαναν από στεγαστικά δάνεια τα οποία «τοποθετούσαν» σε ντουβάρια, ελπίζοντας στην αύξηση της τιμής του σπιτιού (οπότε το πουλούσαν, εξαργύρωναν τα κέρδη, έπαιρναν μεγαλύτερο στεγαστικό, μεγαλύτερο και ακριβότερο σπίτι κ.ο.κ.). Τέλος, αντί για απλές, «βαρετές» συντάξεις, η πλειονότητα βρέθηκε (θέλοντας και μη) να συμμετέχει σε συνταξιοδοτικά προγράμματα στα οποία οι εισφορές τους (και των εργοδοτών) κατέληγαν ως χαρτοφυλάκια μετοχών και παραγώγων στο χρηματιστήριο, από τα οποία μάλιστα μπορούσαν να δανειστούν πριν γεράσουν (κάτι σαν να δανείζεσαι από τον γέρο εαυτό σου).

 Πράγματι, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, ιδίως στη Βρετανία και στις ΗΠΑ, η πλειονότητα είδε τους μισθούς της να μειώνονται και να υποκαθίστανται από δανεικά. Από χρέος. Γρήγορα το φαινόμενο επεκτάθηκε και στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα, εκεί που ήμασταν ένας λαός με πολύ πολύ χαμηλό ιδιωτικό χρέος, από τότε που μπήκαμε στην Ευρωζώνη αρχίσαμε να συγκλίνουμε γοργά με τη «Δύση» σε αυτόν το θλιβερό τομέα: στην εξάρτηση από το χρέος. Το ιδιωτικό χρέος, το οποίο έχει μετατρέψει τον μέσο Ευρωπαίο, τον μέσο Αμερικανό και σχεδόν όλους τους Έλληνες σε μορφές που θυμίζουν τον Φάουστους τη στιγμή που αντικρίζει τον Μεφιστοφελή. Κι όπως ξέρουμε, ο Σατανάς γνωρίζει τις καλύτερες μελωδίες. Πηγή: www.lifo.gr

Στον Χαμένο Παράδεισο (Paradise Lost) του Τζον Μίλτον ο Πρίγκιπας του Σκότους δεν αρκείται στο να καταδυναστεύει χρεοκοπημένους τύπους όπως ο Δρ Φάουστους. Έχει μεγαλύτερες φιλοδοξίες. Θέλει να εντυπωσιάσει τους ηττημένους. Να ξυπνήσει μέσα τους τη δίψα για την εξουσία επί όλων των άλλων. Να μας κάνει κατ' εικόνα και ομοίωσίν του. «Είναι καλύτερα να βασιλεύεις στην Κόλαση, παρά να είσαι υπηρέτης στον Παράδεισο» κοκορεύεται με τρόπο που μας προσκαλεί να τον αντιγράψουμε. Πρώτα έρχεται το χρέος, ακολουθεί η παράδοση στους δανειστές και έπεται ο Μεφιστοφελής, με ένα ιδεολογικό μανιφέστο που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι της Χρυσής Αυγής (αν είχαν κάποιον που να διάβαζε... Μάρλοου). 

«Η μεγαλύτερη επανάσταση θα γινόταν αν οι πολλοί ψήφιζαν σύμφωνα με το συμφέρον τους. Είναι κάτι που οι εξουσιάζοντες δεν θέλουν. Γι' αυτό τους συμφέρει να κρατούν τον κόσμο υπερχρεωμένο, χωρίς ελπίδα, ηττοπαθή. Το μόνο αντίδοτο σε αυτήν τη μορφή τυραννίας είναι ο άσβηστος θυμός απέναντι στην αδικία». 

Τάδε έφη ο Τόνι Μπεν σε μία από τις τελευταίες του ομιλίες. Το μόνο που θα πρόσθετα είναι «κι ένα γενναίο κούρεμα χρέους, δημόσιου και ιδιωτικού!». Χωρίς επιμηκύνσεις. Και χωρίς τα κρυφά τερτίπια που μεγεθύνουν τη σκιά της χρεο-δουλοπαροικίας που περιφέρουμε όπου και να πάμε. Πηγή: www.lifo.gr