Λιλή Ζωγράφου (17 Ιουνίου 1922 – 2 Οκτωβρίου 1998) .

 

Κωνσταντίνα Τσιαντή

3 ώρες πριν3 ώρ. 

·

Λιλή Ζωγράφου

(17 Ιουνίου 1922 – 2 Οκτωβρίου 1998) .

Ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος, λογοτέχνιδα, δοκιμιογράφος, θεατρική συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια, ένθερμη υποστηρίκτρια του γυναικείου κινήματος. Στα βιβλία της, εξέτασε ειδικότερα τη θέση της γυναίκας,και τα θέματα του έργου της συνιστούν η προσωπική ελευθερία, η ελευθερία του λόγου, η σεξουαλική καταπίεση και η σεξουαλική απελευθέρωση.

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, η Ζωγράφου συμμετείχε στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης και εναντιώθηκε στο Ναζισμό· φυλακίστηκε ούσα έγκυος και γέννησε στη φυλακή,την μοναχοκόρη της, μετέπειτα ποιήτρια Ρένα Χατζηδάκη.

Η Ζωγράφου κατέκρινε ανοιχτά το Καθεστώς των Συνταγματαρχών του 1967-1973.Το βιβλίο της «Επάγγελμα Πόρνη» ήταν μια καυστική μαρτυρία της ζωής επί Χούντας,η Ζωγράφου περιγράφει σκληρές προσωπικές εμπειρίες που είχε κατά τη διάρκεια της επταετούς Χούντας ,ξυλοδαρμό, απόπειρα αυτοκτονίας και βιασμό.

Μετά την πτώση της Χούντας το 1974, η συγγραφέας επέστρεψε στη δημοσιογραφία, αρθρογραφώντας για την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» και άλλες εφημερίδες και περιοδικά.

Εκείνη την περίοδο, εξέδωσε και πολλά εμπορικώς επιτυχημένα βιβλία· η συλλογή διηγημάτων «Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο παρακαλώ;», το λογοτέχνημα «Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χτες», το μυθιστόρημα «Η αγάπη άργησε μια μέρα» και η λογοτεχνική αυτοβιογραφία της «Η Συβαρίτισσα», ήταν μερικά από αυτά.

Το μυθιστόρημά της «Η αγάπη άργησε μια μέρα», μεταφέρθηκε στην τηλεόραση από την ΕΡΤ, σε μια σειρά με πρωταγωνίστριες την Τάνια Τρύπη και την Καριοφυλλιά Καραμπέτη

Το 1998, ενώ παραθέριζε στο Ηράκλειο, η Λιλή Ζωγράφου υπέστη οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο· πέθανε μερικές μέρες αργότερα, στο Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου «Βενιζέλειο».

Στη διαθήκη της, η Ζωγράφου όρισε ως δικαιούχους των πνευματικών δικαιωμάτων των έργων της τις Εκδόσεις Αλεξάνδρεια αλλά και τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος.

Λίλη Ζωγράφου:

«Αν ξαναγινομουν είκοσι χρόνων

Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την ασκήμια της, με γεμίζει λύσσα με την αδικία της την οργανωμένη, με ταπεινώνει με την ανημποριά μου ν’ αντιδράσω, να επαναστατήσω αποτελεσματικά, να υπερασπιστώ το μαζικό μας εξευτελισμό.

Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν’ ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν.

Όχι, η επανάστασή μου δε θα στρεφόταν κατά του καταστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη.

Η γη έτσι κι αλλιώς δε χωρά άλλους ταπεινούς και καταφρονεμένους.

Η ζωή γίνηκε πια πάρα πολύ απάνθρωπη για να την καλουπώνουμε σε σχήματα, δε μας ανήκει καν,

όπως δε μας ανήκει τίποτα, από τη γη που κατοικούμε

ως τα πρόσωπά μας.»

Απόσπασμα από το βιβλίο της: "Επάγγελμα πόρνη".

...........................................................

Τα ερωτικά μπορώ να τα συζητάω καλύτερα, τώρα που δεν έχω επιθυμίες.

Δεν αρρώστησα ποτέ στη ζωή μου. Όταν όμως έχανα έναν έρωτα, ήμουν άρρωστη για πολύ καιρό.

Δηλαδή η ερωτική μου ζωή δεν είχε πάντα συνέχεια, είχε διακοπές και δύο χρόνων, έπρεπε να αποτοξινωθεί το κορμί μου από τον προηγούμενο άντρα, έπρεπε τελείως να απελευθερωθεί.

- Και η ερωτική απιστία;

- Η απιστία, έχω την αίσθηση είναι

μια υπεράσπιση της ελευθερίας μας.

- Το πρόβλημα είναι αν αυτό που επιτρέπουμε στον εαυτό μας, το ανεχόμαστε όταν πρόκειται

για τον ερωτικό μας σύντροφο.

- Το υφιστάμεθα, μπορούμε να το υποστούμε κι εμείς.

- Ο άνθρωπος όμως έχει το αίσθημα της ιδιοκτησίας στο πρόσωπο που αγαπάει.

- Τα σώματα κουράζονται, πλήττουν. Αν το καταλάβουμε αυτό, θα έχουμε προχωρήσει πολύ στην κατάλυση δεσμών και θεσμών, σταθερών και ανυπόφορων.

Δε νομίζω ότι πρέπει

να ανακατεύουμε την ηθική με τον σεξουαλικό μας βίο.

Ο σεξουαλικός μας βίος

είναι τελείως ανεξάρτητος, και πολλές φορές

λειτουργεί ερήμην μας, μας κάνει ό,τι θέλει.

Τα σώματα διεκδικούν δικαιώματα απελευθέρωσης και ανανέωσης.

- Και οι παράλληλες σχέσεις;

- Το παράλληλο

το υφίστανται αναγκαστικά

εκείνοι που μη θέλοντας να χαλάσουν το θεσμό του γάμου, και μη θέλοντας να πληγώσουν το πρόσωπο με το οποίο είναι δεσμευμένοι δια βίου, έχουν έναν παράλληλο ερωτικό βίο.

- Τι είναι ή τι ήταν ο έρωτας για τη Λιλή Ζωγράφου;

- Για μένα ο έρωτας είναι η αιωνιότητα.

Μια αιωνιότητα που έχει τη διάρκεια που έχει η ευτυχία για κάθε άνθρωπο.

Βέβαια, ο έρωτας δεν είναι ποτέ διαρκής, και μάλιστα

η σωματική ένωση είναι τόσο σύντομη, που δεν έχουμε καταφέρει να την

απεικονίσουμε και να την εκφράσουμε.

Είναι μια κραυγή σπαρακτική, τόσο μεγάλη, τόσο ωραία και τόσο λυτρωτική κι ευτυχισμένη, που εκείνη τη στιγμή νιώθεις ότι είναι αιώνια.

Η αιωνιότητα είναι η διάρκεια της ευτυχίας που νιώθεις...

Λιλή Ζωγράφου.

Σαν σήμερα, το 1998, έφυγε από τη ζωή..

Απόσπασμα από το βιβλίο του Δημήτρη Γκιώνη: Ένας κι ένας...