Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015

Βαρουφάκης: Οι δανειστές είναι οι πραγματικοί νικητές στην Ελλάδα

Ο Γιάνης Βαρουφάκης με άρθρο του στην Guardian υπογραμμίζει πως ο πραγματικός νικητής αυτών των εκλογών είναι οι δανειστές της Ελλάδας ενώ τονίζει πως ο Αλέξης Τσίπρας καλείται να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα το οποίο σχεδιάστηκε για να αποτύχει
 ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στηρίζοντας τους διαφημιζόμενους στο ThePressProject στηρίζετε την προσπάθειά μας
Σχετικά άρθρα
Ο Αλέξης κυρίαρχος, ο λαός κυριαρχημένος
Τσίπρας: Καθαρή εντολή για βαθιές τομές και μεταρρυθμίσεις
Γιούνκερ σε Τσίπρα: Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο
Newsroom
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015
Αν όχι εσύ, ποιος;
Πάρε μέρος στο μεγαλύτερο εγχείρημα για ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βοηθήσεις. Γιατί το δικαίωμα στην ενημέρωση είναι δικαίωμα στη δημοκρατία. Αν δεν το στηρίξεις εσύ ποιος θα το κάνει;
 Menelaos Myrillas / SOOC
"Ο Αλέξης Τσίπρας άρπαξε μία θριαμβευτική νίκη από τα σαγόνια της ταπεινωτικής παράδοσης του Ιουλίου, στην Τρόικα, τους δανειστές της Ελλάδας. Οι μεγάλοι χαμένοι των εκλογών ήταν τα μικρότερα κόμματα που καταλαμβάνουν τα άκρα της συζήτησης μετά το δημοψήφισμα. Η Λαϊκή Ενότητα απέτυχε εντυπωσιακά να αποσπάσει απογοητευμένους ψηφοφόρους  του "ΟΧΙ"  μετά από στροφή του Τσίπρα υπέρ μιας συμφωνίας που περιορίσθηκε περαιτέρω στην εθνική κυριαρχία και ενίσχυσε τη λιτότητα.Το Ποτάμι, ένα κόμμα που από μόνο του έχει τοποθετηθεί ως το αγαπητό ρεφορμιστικό κόμμα της τρόικας, επίσης, απέτυχε να συσπειρώσει το μικρότερο «Ναι». Με τον κυρίαρχο Τσίπρα τώρα πρωτοστάτη, τα φιλικά προς τη Τρόικα κόμματα, δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν", τονίζει στην αρχή του άρθρου του ο Γιάνης Βαρουφάκης.

Οι δανειστές είναι οι πραγματικοί νικητές στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών, τα μνημονιακά νομοσχέδια εγκρίνονταν από την Βουλή με οριακή πλειοψηφία.  Τώρα όμως, αντιτείνει, θα «περνούν» με χαρακτηριστικά άνεση, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί γι’ αυτό, προσπαθεί να καταστήσει σαφές ο πρώην υπ. Οικονομικών της Ελλάδας.

«Για να έρθει σ’ αυτό το σημείο η ελληνική δημοκρατία είχε προηγηθεί ο βαθύτατος τραυματισμό της» υπενθυμίζει, επικαλούμενος το δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα του οποίου αγνοήθηκε από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Ο Πρωθυπουργός, επισημαίνει ο κ. Βαρουφάκης, καλείται να εφαρμόσει ένα δημοσιονομικό και μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, το οποίο σχεδιάστηκε για να αποτύχει.

Προκειμένου να λειάνει τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού, προσθέτει ο πρώην υπουργός, ο κ. Τσίπρας δεσμεύτηκε για την επαναδιαπράγμευση ορισμένων σημείων του μνημονίου, για την αναδιάρθρωση του χρέους και για την ολομέτωπη σύγκρουση με τους ολιγάρχες.

«Το πρόβλημα συνίσταται στην ικανότητά του να φέρει εις πέρας της άνωθεν υποσχέσεις, εν μέσω των αυστηρών και δύσκολων συνθηκών που επιβάλει η συμφωνία, που μόλις υπογράφηκε» υπερθεματίζει.

Αφού υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις που θα έχει η νέα κυβέρνηση Τσίπρα στο πλαίσιο του μνημονίου, ο κ. Βαρουφάκης καταλήγει: «Θα έχει ο Τσίπρας μεγαλύτερη επιτυχία, προσποιούμενος τη δέσμευση σε άλλο ένα αποτυχημένο πρόγραμμα της τρόικας; Οι προοπτικές δεν είναι λαμπρές, αλλά δε θα πρέπει να τον ξεγράψουμε. Η μοίρα του εξαρτάται από το αν η νέα κυβέρνηση του παραμείνει σε επαφή με τα θύματα της συμφωνίας με την τρόικα, εφαρμόσει γνήσιες μεταρρυθμίσεις για να δώσει στις επιχειρήσεις εμπιστοσύνη για να επενδύσουν, και χρησιμοποιήσει την εντατικοποίηση της κρίσης για να αξιώσει αληθινές παραχωρήσεις από τις Βρυξέλλες.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)