Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
21. 08. 2010
Την υπογράφουν 61 καθηγητές πανεπιστημίων Ελλάδας, Κύπρου, Καναδά και ΗΠΑ, ενώ η κίνηση υποστηρίζεται από ιδιώτες, επιχειρηματίες και απλούς πολίτες. Η επιστολή έχει ως εξής:

Αγαπητοί συμπολίτες, η Πατρίδα μας η Ελλάδα ευρίσκεται υπό κατοχή. Με αύξουσα επικινδυνότητα η κατοχή είναι οικονομική, πολιτική, εθνική και πνευματική.
Οικονομική κατοχή από τα ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τις ντόπιες συντεχνίες, τον διεφθαρμένο συνδικαλισμό, τις ΔΕΚΟ και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα.
Πολιτική κατοχή από το κατ' επίφαση δημοκρατικό σύστημα που στην πράξη υποθάλπει μία ανεξέλεγκτη κομματική δικτατορία με στρατιώτες της γραβάτας και του λευκού πουκάμισου, υποστηριζόμενη από τα επιστημονικώς καθοδηγούμενα μέσα μαζικής επιρροής ΜΜΕ.
Εθνική κατοχή από νεοταξικούς εθνομηδενιστές, υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης, που οδηγούν το έθνος κράτος σε αλλοτρίωση και σε συρρίκνωση.
Πνευματική κατοχή από αμοραλιστές, διαφθορείς της πνευματικής και ψυχικής υγείας των πολιτών, υποβαθμιστές της παιδείας, εκμαυλιστές της νεολαίας και αρνητές κάθε φιλόπονης έννοιας αρετής.

Τα αίτια που μας οδήγησαν έως εδώ είναι πολλά και- κατά περίπτωση- αν και έχουν αναλυθεί σε λεπτομέρεια, εντούτοις συγκαλύπτονται από σύγχυση που δημιουργούν ο καταιγισμός με άσχετες πληροφορίες, οι ποικίλες υστερόβουλες αναλύσεις και τα αντικρουόμενα συμπεράσματα εξεταστικών δήθεν επιτροπών που η κάθε μία παρουσιάζει διαφορετική άποψη για το ίδιο θέμα.
Τα γεγονότα ξεκίνησαν με τη μεταπολίτευση όταν πολλά αιτήματα για βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, ελευθερίας, μόρφωσης και υπαρξιακής ολοκλήρωσης έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης, διαστρέβλωσης των εννοιών και μετατροπής τους σε μηχανισμούς υποτέλειας και εξάρτησης.
Στην οικονομία τα αιτήματα βελτίωσης του επιπέδου ζωής δεν ικανοποιήθηκαν από την οικονομική ανάπτυξη σαν αποτέλεσμα βελτίωσης της παραγωγικότητας, αλλά καλύφθηκαν από δανεισμό που σπαταλήθηκε στην ικανοποίηση ξενόφερτων καταναλωτικών συνηθειών και τρόπων διαβίωσης που προέβαλε το διεθνές εμπόριο και η πολιτιστική προπαγάνδα. Συγχρόνως, ξεκίνησε ένα σύστημα επιδοτήσεων χωρίς τον απαιτούμενο έλεγχο για την επένδυση τους σε παραγωγικά συστήματα. Τα κομματικά ρουσφέτια αύξησαν υπέρμετρα τις προσλήψεις στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, ενώ επινοήθηκαν και επιβλήθηκαν δημοσιονομικές ανάγκες που επιβαρυμένες από το τη διαπλοκή και την κατάχρηση, αύξησαν τις δαπάνες σε βαθμό μεγαλύτερο από αυτόν που δικαιολογούσε η παραγωγικότητα της χώρας και τα εξ αυτής έσοδα του κράτους. Τουναντίον, η πραγματική οικονομία συρρικνώθηκε, ενώ πολλές παραγωγικές βιομηχανικές μονάδες κοινωνικοποιήθηκαν με αποτέλεσμα να καταστούν ζημιογόνες υπό το βάρος της κομματικής τους διαχείρισης και τη λοιμική των συνδικαλιστικών αρπακτικών, που υποστήριζαν τις κομματικές ή και υστερόβουλες επιλογές σε βάρος των ίδιων των επιχειρήσεων. Σε όλα αυτά να προσθέσουμε τις διάφορες συντεχνιακές ομάδες που συντηρήθηκαν με ευνοϊκές για αυτές συνθήκες αδειοδότησης, λειτουργίας και φορολογικών ελαφρύνσεων εις βάρος των μισθωτών και συνταξιούχων.
Όλα αυτά έγιναν δυνατά με πολιτικές αποφάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις που διέλυσαν το κράτος και ενίσχυσαν τον κομματικό μηχανισμό. Εξαλείφθηκε κάθε έννοια αξιοκρατίας, ενώ η εξάρτηση, το ρουσφέτι και η συνδιαλλαγή έγιναν ο τρόπος επιβίωσης και κοινωνικής καταξίωσης. Η αρχοντιά του ελεύθερου παραγωγικού πολίτη, που δημιουργεί επ' ωφελεία του κοινωνικού συνόλου και καταξιώνεται μέσα από αυτό, αντικαταστάθηκε από τη μιζέρια του διαπλεκόμενου, που όντας ανάξιος να παράγει, επιβιώνει εκμυζώντας από το δημόσιο τομέα και το κοινωνικό σύνολο. Ο αυθεντικός ζήλος για δημιουργία μετατράπηκε σε δουλικά αιτήματα δικαιωμάτων, πολλές φορές για πράγματα που δεν ανταποκρίνονται σε αντίστοιχα προσόντα.

Δυστυχώς το υπάρχον πολιτικό σύστημα με τις επιπρόσθετες απαξιωτικές ρυθμίσεις του Συντάγματος, που επέβαλε ο κομματικός μηχανισμός, επέτρεπε στην εκάστοτε εξουσία να επηρεάζει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ακόμη και αυτόν του Προέδρου της Δημοκρατίας, μετατρέποντας το πολίτευμα από προεδρευομένη σε πρωθυπουργική δημοκρατία. Η κομματική αντιπαράθεση δεν επέτρεψε τη λήψη μέτρων για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και υγείας, της παραγωγικότητας του δημόσιου τομέα και της εξασφάλισης ενός λειτουργικού νομοθετικού πλαισίου. Έπρεπε να έλθουν οι δανειστές μας για να μας τα επιβάλλουν και μόνο τότε αρχίσαμε να τα διαφημίζουμε σαν αναγκαία. Τι ντροπή! Για κάθε υπόθεση υπάρχουν αντικρουόμενοι νόμοι και νομοθετικές διατάξεις που έχουν μετατρέψει το νόμο σε ιστό αράχνης, που συγκρατεί μεν τα μικρά έντομα αλλά διαπερνάται από τα μεγάλα, με αποτέλεσμα την διατάραξη του κοινού περί δικαιοσύνης αισθήματος.
Λόγω της τραυματικής εμπειρίας της χούντας ήταν εύκολο να υποβαθμισθεί η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και να γίνει έρμαιο στις εκάστοτε επιλογές της κομματικής εξουσίας. Το φιάσκο στα Ίμια, το Μακεδονικό, οι απαιτήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο, το Κυπριακό , τα τεκταινόμενα στη Θράκη αλλά και το μεταναστευτικό δείχνουν ότι ο ρόλος του στρατού στις εθνικές υποθέσεις και την κατάρτιση στρατηγικών σχεδίων πέραν των καθαρά επιχειρησιακών έχει έλθει σε δεύτερη μοίρα. Το θυσιαστικό παράδειγμα των Ελλήνων αξιωματικών αλλοιώθηκε στα μάτια του έθνους από τον πλουτισμό των πολιτικών που τους έχουν υποσκελίσει. Η έννοια της πατρίδας ως νοηματική προϋπόθεση υπαρξιακής ολοκλήρωσης έχει μετατραπεί σε έννοια συνόλου ανθρώπων με κοινά συμφέροντα που μπορεί κανείς να την επιλέγει κατά το δοκούν. Η ηγεσία μας , πιστή στο νεοφιλελεύθερο δόγμα του εθνομηδενισμού, της αυτοκατάργησής της και της δημιουργίας μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, οδηγεί το έθνος κράτος προς εξαφάνιση.
Η χειρότερη όμως μορφή κατοχής, που απειλεί την υπαρξιακή μας συνείδηση , θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα μας και αμφισβητεί τη διατήρηση των χαρακτηριστικών και των ιδιαιτεροτήτων του έθνους και της φυλής μας, είναι η πολιτιστική κατοχή. Επιβάλλεται με την κατάργηση του γλωσσικού μας πλούτου, την παραποίηση της ιστορίας, την αλλοίωση της κοσμοθεωρίας και της θρησκευτικής μας παράδοσης με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών και την προπαγάνδα, αλλά κυρίως με την απαξίωση των αρετών. Αυτά δηλαδή που μέχρι τώρα συνέβαλαν και συμβάλουν στην διατήρηση της εθνικής μας συνείδησης, για δύο χιλιάδες χρόνια υπό τον ζυγό πρώτα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που την μετατρέψαμε σε Ελληνική, και μετά της Οθωμανικής, από την οποία απελευθερωθήκαμε με την Εθνική Επανάσταση του 1821. Σήμερα οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους και η υποκρισία, η υστεροβουλία, το ψέμα, η αυθάδεια και η αδιαντροπιά χαρακτηρίζουν όχι μόνο τις σχέσεις των πολιτών αλλά δυστυχώς και το δημόσιο λόγο των 'αρχόντων' που θυσιάζεται στο βωμό της αρχομανίας και συγκαλύπτεται από τα επιστημονικά οργανωμένα μέσα μαζικής επιρροής. Η πασιφανής υποβάθμιση της παιδείας και ο εκμαυλισμός των νέων σε αυτό αποσκοπεί, στον αποπροσανατολισμό τους και τη μείωση των αντιστάσεων του έθνους μπροστά στον μεθοδευόμενο μηδενισμό του. Το είναι μας έχει αντικατασταθεί από το έχει μας και η έννοια της ελευθερίας έχει χάσει το συστατικό της υποχρέωσης και αναγνωρίζει μόνο δικαιώματα. Η υφιστάμενη αλλοίωση στην κρίση των πολιτών και της νεολαίας φαίνεται στα αστόχαστα αιτήματά τους που κλείνουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια για μακρές περιόδους, ακόμη και στην ανακόλουθη ένταση των κινητοποιήσεων τους. Για ένα ατυχές και θλιβερό γεγονός, το οποίο προφανώς δεν ήταν προκατασκευασμένο από τον κρατικό μηχανισμό κάηκε η μισή Αθήνα το Δεκέμβριο του 2008, ενώ η εν ψυχρώ δολοφονία ενός δημοσιογράφου και μάλιστα της ερευνητικής δημοσιογραφίας πέρασε στα ψιλά γράμματα.

Συμπατριώτες, το πράγμα έχει ωριμάσει από καιρό και οι συνέπειες του είναι ήδη ορατές. Κάτι πρέπει να γίνει εδώ και τώρα με ελεγχόμενο τρόπο, πριν η ροή των εξελίξεων μας φέρει σε νέες ανεξέλεγκτες εθνικές περιπέτειες μπροστά στις οποίες η υφιστάμενη δυσκολία των οικονομικών μέτρων φαίνεται ασήμαντη. Το μέγα πρόβλημα είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα που αναπαράγει τους ίδιους ανθρώπους και την ίδια νοοτροπία της εξουσιαστικής συναλλαγής. Τα αιτήματα στις κινητοποιήσεις δεν πρέπει να είναι μόνο κατά των εν μέρει αναγκαίων- εδώ που φτάσαμε- και κοινωνικά άδικων οικονομικών μέτρων, αλλά κατά του σχεδιαζόμενου εθνομηδενισμού. Μας οδηγούν χρεοκοπημένους σε ένα σχεδιαζόμενο τραπέζι διαπραγματεύσεων όπου θα παιχθούν πολλά και σημαντικά εθνικά θέματα.

Η πρόταση μας είναι η κατάργηση της υφιστάμενης κομματικής δικτατορίας. Να γίνει ανασχεδιασμός του πολιτικού συστήματος έτσι ώστε να εξασφαλίζεται αμεσότερη δημοκρατία και να υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί που να μην εξαρτώνται από την εκάστοτε εξουσία αλλά να εκλέγονται κατευθείαν από το λαό.
Σαν παράδειγμα θα μπορούσε κανείς να αναφέρει
. Την άμεση μείωση του αριθμού των Βουλευτών,
. Την ανάδειξη τους στις εκλογικές- κατά περιφέρεια- λίστες όχι από τους αρχηγούς των κομμάτων, αλλά από θεσμοθετημένα όργανα αξιολόγησης τους.
. Τη δημιουργία Γερουσίας και Προεδρίας της Δημοκρατίας που να εκλέγονται από τον λαό, με αυξημένες αρμοδιότητες κυρίως σε εθνικά θέματα και στον έλεγχο του στρατού.
. Τη δημιουργία ελεγκτικών μηχανισμών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που να αποδίδει ευθύνες για την κακοδιαχείριση των εθνικών και δημοσίων θεμάτων.
. Τη σύσταση Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης που να καθορίσει το νέο σύνταγμα.

Πιστεύουμε ότι στο έθνος μας υπάρχουν άνθρωποι με τις απαραίτητες γνώσεις, την εμπειρία, τις δημιουργικές ικανότητες και κυρίως το απαραίτητο ήθος και τον ανάλογο οραματισμό, ακόμη και μέσα στα σημερινά κόμματα, για να θεσμοθετήσουν ένα νέο καταστατικό χάρτη. Αυτούς καλούμε να βοηθήσουν στην αναγέννηση του έθνους και τη σωτηρία του όχι τόσο από την οικονομική κατοχή αλλά από την μεθοδευμένα επερχόμενη αλλοίωση και συρρίκνωση του.

Επικοινωνία: Ηλίας Σταμπολιάδης, καθηγητής,
elistach@mred.tuc.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. . Τηλ. 6979300732

Αγαπητοί συμπολίτες! Όσοι συμμερίζεστε τις απόψεις που αναφέρονται στην επιστολή και επιθυμείτε να τη συνυπογράψετε, παρακαλούμε σημειώστε ΝΑΙ στον παράθυρο των σχολείων της παρούσας ιστοσελίδας, αφήνοντας ονοματεπώνυμο, επάγγελμα και ηλεκτρονική διεύθυνση. Είναι προφανές ότι καμιά προσπάθεια αναγέννησης του τόπου δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή σας. Παρακαλούμε ενημερώστε σχετικά τους γνωστούς και τους φίλους σας.

Προσοχή! Για να αφήσετε το σχόλιό σας, πρέπει να εγγραφείτε προηγουμένως στο Google (συνιστάται) ή άλλο κατάλληλο δίκτυο του παγκόσμιου ιστού που είναι συμβατό με την παρούσα ιστοσελίδα.
Heltios.

Hellenic Professors & PhDs 
α/α Ονομα Επάγγελμα  
1 Albrecht Πιλιούνη Ευφροσύνη International Programs Auburn University
2 Kakouli-Duarte Thomaé  Lecturer Institute of Technology Carlow, Ireland
3 Konstantatos Demosthenes Ph.D., M.Sc., M.B.A. Greenwich CT USA
4 Αβραάμ Γ. Δημήτριος  Ph.D Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ημαθίας, ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας
5 Αλατόπουλος Κωνσταντίνος Καθηγητής Παιδαγωγικών, Βούλα
6 Αναγνωστόπουλος Σταύρος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
7 Αρκάς Ευάγγελος  PhD. London, UK.
8 Βαλανίδης Νικόλαος Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστήμιο Κύπρου
9 Βαρδουλάκης Αντώνης Καθηγητής Τμήμα Μαθηματικών ΑΠΘ
10 Γεωργίου Α. Δημήτριος  Αναπληρωτής Καθηγητής Δημοκρίτειο πανεπιστήμιο της Θράκης
11 Γιαννόπουλος Παναγιώτης Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
12 Γιόκαρης Νίκος  Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αθηνών
13 Γκατζούλη Νίνα President of the Committee of World Pan-Macedonian, USA
14 Γλαρός  Δημήτριος Επ. Καθηγητής Παθολογίας Δ.Π.Θ.
15 Δασκαλοπούλου Στέλλα Επίκουρος Καθηγήτρια McGill  University, Montreal
16 Δημητρακόπουλος Ιωάννης M.S. Columbia Univ.,N.Y.N.Y.
17 Δημόπουλος Π. Γεώργιος   Καθηγητής McGill  University
18 Ελευθεριάδης Γεώργιος Σάββας Athenaeum Communiversity of Colleges, Sydney 
19 Επίσκοπος Αθανάσιος  Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
20 Ευαγγελίου Χρήστος Καθηγητής Towson University, USA
21 Ζαβός Παναγιώτης Professor Emeritus Director, Andrology Institute of America
22 Ζερβός Νικόλαος Ph.D.   Τηλεπiκ. Δίκτυα Πολυμέσων 
23 Θραμπουλίδης Κλεάνθης Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών
24 Ιατρού Χρήστος  Αναπληρωτής Καθηγητής Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
25 Κάκαρη Σοφία Emeritus ass. Professor  N.Y University
26 Κεκρίδης Ν. Στάθης τ. Αναπλ. Καθηγητής  Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. 
27 Κερεμίδης Κυριάκος  Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αιγαίου
28 Κλαουδάτος Σπύρος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
29 Κουτρούμπας Κωνσταντίνος  Ερευνητής Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.
30 Κυριακού Γεώργιος Καθηγητής Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
31 Κωμοδρομος Πέτρος Λέκτορας Πανεπιστήμιο Κύπρου
32 Λαζαρίδης Α.  Prof. Emeritus USA
33 Λόλος Γεώργιος Καθηγητής  University of Regina, SK , Canada
34 Λυριτζής Ιωάννης Καθηγητής  Πανεπιστήμιο Αιγαίου
35 Μπακάλης Ναούμ Ph.D Ερευνητής Εθνικό ίδρυμα Ερευνών.
36 Μπέλμπας Α. Σταύρος Καθηγητής  University of Alabama
37 Μπέσκος Δημήτριος  Καθηγητής  Πανεπιστήμιο Πατρών
38 Μπήτρος Κ. Γεώργιος Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
39 Μπίλλης Ευριπίδης Τ. Επίκουρος Καθηγητής  ΕΜΠ
40 Παπαδόπουλος Αθανάσιος Dr., Senior Research Scientist, Adjunct Professor,Canada
41 Παπαδόπουλος Θ. Νικόλαος Καθηγητής Ιατρικής  ΑΠΘ
42 Παπακωνσταντίνου Γεώργιος Ομότιμος Καθηγητής Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
43 Παπαμαρινόπουλος Π. Σταύρος  Καθηγητής  Πανεπιστήμιο Πατρών
44 Παταργιάς Αλ. Παναγιώτης  Αναπλ. Καθηγητής  Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
45 Πατίστας Α. Αθανάσιος Professor Emeritus Laurentian University, Sudbury, Canada
46 Πετανίδου Θεοδώρα Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Αιγαίου
47 Πιντέλας Παναγιώτης  Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
48 Πολυχρονιάδης Ευστάθιος Καθηγητής Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
49 Σταμπολιάδης Ηλίας Καθηγητής Πολυτεχνείο Κρήτης
50 Σταυρουλάκης Πέτρος Καθηγητής Πολυτεχνείο Κρήτης
51 Τζάνος Κωνσταντίνος Ph.D Nuclear Engineering
52 Τουζόπουλος Δ. τ. Λέκτορας  ΕΜΠ
53 Τριανταφυλλόπουλος  Δ. Δημήτριος Τ. Καθηγητής  Πανεπιστήμιο Κύπρου
54 Τσατσάνιφος Χρήστος Δρ. Σύμβουλος Μηχανικός
55 Τσιαντής Κώστας, Ph.D University of Maryland, H-M ΕΜΠ, Καθηγητής ΤΕΙ Αθηνών
56 Υψηλάντη Μαρία  Επίκουρος Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Κύπρου
57 Φλέσσας Π. Γεώργιος  Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αιγαίου
58 Φούφα Ελένη  Καθηγήτρια SUNY-ERIE, US
59 Φώσκολος Αντώνιος Ομότιμος Καθηγητής Πολυτεχνείο Κρήτης
60 Χρήστου  Γιάννης Ph.D Ioannis T. Christou
61 Ψαράς Γεώργιος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών

Ιδιώτες, Επαγγελματίες
α/α Ονομα Επάγγελμα 
1 Spiliakos D. Panos President, Alexander the Great Foundation; USA
2 Αντωνιάδης Γεώργιος Επιχειρηματίας, Χανιά
3 Αρβανίτης Ιωάννης Πρωτοπρεσβύτερος, Ελληνικό
4 Δημητριάδη Αναστασία  Υπάλληλος Υ.Π.Α., Βούλα
5 Ζυγούρης Κωνσταντίνος Electrical Engineering Toronto, Ontario, Canada
6 Κόλια-Ρούση Στέλα Συν/χος Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, Βούλα
7 Κόλιας Κωνσταντίνος  Συν/χος ΕΟΤ, Βούλα
8 Κυρατζόπουλος Βασίλειος Αναλυτής Συστημάτων Βούλα Αττικής
9 Μαυρόπουλος Νικόλαος  Επιχειρηματίας,  Βούλα
10 Μαυροπούλου Ιουλία  Οικιακά Βούλα
11 Μιμηκόπουλος Κωνσταντίνος Εκπαιδευτικός Τορόντο Καναδά 
12 Μουστακούνης Κ. Γεώργιος Χημικός Μηχανικός Χαλάνδρι
13 Νινιός Παναγιώτης Συν/χος Πλοίαρχος Ε.Ν. Βούλα
16 Νομικός Π. Εμμανουήλ Χημικός Μηχανικός Αθήνα
17 Παγώνης Άγγελος Συν/χος Τραπεζικός, Βάρη
18 Παλιάκη Ελπίδα  Εκπαιδευτικός, Βούλα
19 Πριοβόλου Ανθή Καθηγήτρια Αγγλικών, Βούλα
20 Ρουμπέσης Γεώργιος Χρηματοοικονομικός Σύμβουλος, π.Αντιδήμαρχος Βούλας
21 Σταύρου Γιαννίκος Συν/χος Διευθυντής Ο.Γ.Α. , Άνω Γλυφάδα
22 Σφακιανού Μαρία  Καθηγήτρια Αγγλικών, Βάρη
23 Χαραλαμπίδης Παύλος  Μεταλλειολόγος, Μεταλλουργός Μηχανικός Αθήνα
24 Χρυσοστόμου Σούλα  Επιχειρηματίας  Κομοτηνή


11 σχόλια:

  1. Συγχαίρω τον Κώστα για την δημιουργία ιστοτόπου καταγραφής σχολίων που αφορούν την ανοικτή επιστολή προς τον Ελληνισμό
    Ηλίας Σταμπολιάδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο γνωστός καθηγητής και πολιτκός στοχαστής Νίκος Καλογερόπουλος μας έστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στο οποίο αναφέρει:
    "Eξαίρετη η επιστολή σας την οποίαν προσυπογράφω. Απήντησα στο σχετικό σχόλιο. Ήδη το θέμα νέου Συντάγματος έχω προβάλει στο βιβλίο μου «Οι ασθένειες της δημοκρατίας και η πολιτική μεταρρύθμισις» που εδημοσιεύθη το 1966".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ με το πνεύμα και τη διατύπωση της επιστολής. Ωθούμενος από τη συνείδησή μου να ενεργήσω και να αντιταχθώ αντί να στέκομαι απαθής στα τεκταινόμενα, παρακαλώ προσθέστε το όνομά μου στον κατάλογο των υπογραφών.

    Βασίλειος Σπιτάς
    Λέκτορας Πολυτεχνείου Κρήτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ "ΚΟΙΝΩΝΙΑ" (Koinwnia.com) ,που ηδη εχει συμμετασχει σε εκλογες και τωρα αγωνιζεται για την Αθηνα;Τι περισσότερο προσδοκάτε από το Καταστατικό της "ΚΟΙΝΩΝΙΑ";Υπογράφουν, άραγε όλοι αυτοί οι καθηγητές και οι επιχειρηματίες ότι αποκηρύσσουν τη Μασωνία και κάθε μορφής αποκρυφισμό, όπως προβλέπεται στο Καταστατικό της ΚΟΙΝΩΝΙΑ γιά τά Μέλη της;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ζήτημα πιστεύω είναι το τί κάνουμε εμείς. Ποτέ δεν θα λείψουν από την ιστορία οι συσπειρώσεις των συμφερόντων και οι ανταγωνισμοί των εθνών, όσο το πνεύμα (της ελιτ των ολίγων) που κυριαρχεί πάνω στη γη εκμεταλλεύεται τους άλλους, ενώ αυτοί οι ίδιοι δεν διεκδικούν το μερίδιό τους ως εργαζόμενοι και ανθρώπινα πρόσωπα στην παγκόσμια κοινωνία των πολιτών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δίνεις σε όλους μας δύναμη πώς υπάρχει δρόμος
    και μάταια όλα δεν είναι.
    Να είστε καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΝΑΙ.
    Επί τέλους, μία κίνηση που έχει όλες τις προδιαγραφές της επιτυχίας.
    Όθων Ιακωβίδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)