Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Κυριακή 1 Ιουνίου 2025

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: "Ουκρανία - Τέλος η Ευρώπη - Η Ελλάδα προτεκτοράτο...

Σιωπή από τη Δύση μετά τα χτυπήματα των Ουκρανών σε ρωσικές βάσεις | Ethnos

ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ!... ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΟ.... ΤΙ ΛΕΓΑΝΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ? ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΑΜΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κλπ?... Δ.Σταθακόπουλος : Η αλήθεια για την ιδιοκτησία στη Μονή Σινά...


ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ!... ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΟ.... ΤΙ ΛΕΓΑΝΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ? ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΑΜΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κλπ?...

Ο νομικός Δημήτρης Σταθακόπουλος, Οθωμανολόγος-τουρκολόγος, συγγραφέας αρκετών σχετικών βιβλίων, διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου και συνεργάτης του Εργαστηρίου Τουρκικών και Ευρασιατικών Μελετών στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, σπάζοντας την σιωπή του μετά από ένα χρόνο, σε μια άκρως καυτή συζήτηση στον 98.4 αποκαλύπτει την ουσία της απόφασης του Αιγυπτιακού Δικαστηρίου για την Μονή Σινά , την οποία ήδη εφαρμόζει η Αιγυπτιακή Προεδρία και κυβέρνηση και που αυτή δεν είναι η άδεια χρήσης για θρησκευτικούς και λατρευτικούς λόγους στη μοναστική κοινότητα της Μονής, αλλά το ιδιοκτησιακό της , που για πρώτη φορά από την εποχή του Ιουστινιανού που υπάρχει η Μονή στο Σινά, αυτή και τα περιουσιακά της στοιχεία, έχουν περιέλθει πλέον στην ιδιοκτησία του Αιγυπτιακού κράτους. Εξηγεί γιατί μέσω υπεργολαβιών , Τουρκικές εταιρείες έχουν αναλάβει ακόμη και συμβάσεις του Ελληνικού Δημοσίου. Δηλώνει κατηγορηματικά και εξηγεί με στοιχεία , πως η Τουρκία στο πρόγραμμα SAFE για την Ευρωπαϊκή Άμυνα , έχει δεκάδες εναλλακτικές να μετέχει χωρίς να μπρούν να της τεθούν εμπόδια ακόμη και με βέτο. Ενώ τέλος ερμηνεύει γιατί ο επόμενος διάδοχος του Ερντογάν ακόμη και με τις "ευλογίες" του τελευταίου, υπό φυσιολογικές συνθήκες μπορεί να είναι ο φυλακισμένος σήμερα, Εκρέμ Ιμάμογλου .

Επιχείρηση «Ιστός Αράχνης»:Μεγάλη ουκρανική επίθεση με drones σε τέσσερι...

Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας: Στις περιφέρειες Μούρμανσκ & Ιρκούτσκ υπέστησαν...

Κεντρικό δελτίο ειδήσεων ACTION NEWS - 01/06/2025 | ACTION 24

ΕΝΩ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ 2/6/2025 ΑΝΑΜΕΤΌΤΑΝ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ (ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ) ΣΤΗΝ ΚΩΝ/ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΠΑΥΣΗ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ: Έκτακτη είδηση: Επίθεση της Ουκρανίας με drones σε ρωσικές αεροπορικές β...

Ρωσικά ΜΜΕ: 7 νεκροί, 3 σοβαρά εκ των οποίων ένα μωρό, πάνω από 75 οι τρ...

Simon & Garfunkel - The 25th Anniversary Rock & Roll Hall Of Fame Concer...


Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
No one dared
Disturb the sound of silence

"Fools" said I, "You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you"
But my words like silent raindrops fell
And echoed in the wells of silence
And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said, "The words of the prophets
Are written on the subway walls
And tenement halls
And whispered in the sounds of silence"

Βασιλική Λάζου: 83 χρόνια από την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα στη Ρούμελη από την Καλύβα Στεφανη

 

1 λ. 
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
Δημόσια

Ο χρήστης Vasiliki Lazou είναι στην πόλη Σπερχειάδα Φθιώτιδας.

57 λ. 
Όταν η ανάγκη γίνεται Ιστορία....83 χρόνια από την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα στη Ρούμελη από την Καλύβα Στεφανη. Τιμή και δόξα στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες της Εθνικής μας Αντίστασης

Νίκος Καζαντζάκης: Ο άνθρωπος όταν.... τότε είναι άνθρωπος

 


Τα κλεμμένα - Νότης Σφακιανάκης


Μία τσιγγάνα μου 'χε πει πως είμαι απ' το Αϊβαλί κι εγώ θυμήθηκα τα λόγια του παππού μου. Στη Σμύρνη έφτιαχνε γλυκά και η γιαγιά μπαχαρικά μέσα στο σπίτι του πατέρα του δικού μου. Τα χρόνια που 'μουν πιο μικρός, αναρωτιόμουν συνεχώς γιατί 'χε πάντα το μπαούλο γυαλισμένο. Και πριν πεθάνει μου 'χε πει να του φυλάξω το κλειδί κι είδα το βλέμμα το στερνό του φοβισμένο. Στην Πόλη στην Αγιά Σοφιά, δακρύζει πάντα η Παναγιά γι' αυτούς που έφυγαν διωγμένοι μες στα πλοία. Στην Πόλη στην Αγιά Σοφιά, ακόμα καίει μια φωτιά γιατί μεμέτηδες δανείζονται τα θεία. Έφυγε δίχως παιδεμό, μα έζησε ξεριζωμό αυτήν την λέξη την πρωτάκουσα στα έξι. Είχα ρωτήσει να μου πει την ιστορία απ' την αρχή κι όπως μιλούσε έσταζε αίμα η κάθε λέξη. Γι' αυτό το άνοιξα κι εγώ το κασελάκι το παλιό κι είδα τα λίγα που 'χε πάρει, τα κρυμμένα. Κανέλα, σμύρνα και νερό απ' τα παράλια θαρρώ και λίγο χώμα από τα μέρη τα κλεμμένα. Στην Πόλη στην Αγιά Σοφιά, δακρύζει πάντα η Παναγιά γι' αυτούς που έφυγαν διωγμένοι μες στα πλοία. Στην Πόλη στην Αγιά Σοφιά, ακόμα καίει μια φωτιά γιατί μεμέτηδες δανείζονται τα θεία.

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)